گروه نرم افزاری آسمان






اندونزی


خلاصه:

اَندونِزی یا بطور رسمی جمهوری اندونزی کشوری است که در آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه قرار دارد. اندونزی یک مجمع‌الجزایر متشکل از ۱۷٬۵۰۸ جزیره و ۳۳ استان است.
اندونزی با جمعیت ۲۳۸ میلیون نفر، چهارمین کشور پرجمعیت دنیا است. نظام سیاسی این کشور جمهوری با انتخابات مجلس و ریاست جمهوری می‌باشد. پایتخت اندونزی جاکارتا است.
زبان رسمی این کشور زبان اندونزیایی و واحد پول آن روپیه است. مردم این کشور از اقوام گوناگونی می‌باشند که جاوه‌ای‌ها با حدود ۴۰ درصد بزرگ‌ترین قوم هستند و پس از آن‌ها سوندانی‌ها با ۱۵ درصد قرار دارند. جاوه‌ای‌ها بر امور سیاسی اندونزی چیرگی دارند.
با وجود جمعیت زیاد و مناطق پرتراکم، اندونزی جنگل‌های کم‌جمعیت بسیار گسترده‌ای نیز دارد که دومین سطح از تنوع زیستی را در جهان در خود جای داده‌اند. این کشور از نظر منابع طبیعی غنی است اما با این وجود بخش بزرگی از مردم هنوز در فقر به‌سر می‌برند.
۸۶٫۱ درصد از مردم اندونزی مسلمان هستند و اسلام توسط بازرگانان دریانورد مسلمان به این منطقه رسید. اندونزی در ۱۷ اوت ۱۹۴۵ از هلند استقلال یافت و استقلال آن در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۹ به رسمیت شناخته شد.
اندونزی کشوری است که به شکل یک قوس در طول خط استوا کشیده شده‌است. مجمع‌الجزایر اندونزی دیرزمانی از مناطق مهم بازرگانی دریایی جهان به‌شمار می‌آمد و مسیرهای بازرگانی از سده هفتم میلادی میان پادشاهی سریواجیا و چین تشکیل شده‌بود. تاریخ اندونزی بسیار از نفوذ قدرت‌های خارجی که به خاطر منابع طبیعی این کشور جذب آن می‌شدند تأثیر پذیرفته‌است. بازرگانان مسلمان دین اسلام را با خود به این منطقه آوردند و قدرت‌های اروپایی برای به‌دست گرفتن حق انحصاری تجارت ادویه از اندونزی، در این منطقه با یک‌دیگر رقابت و جدال داشتند. اندونزی سرانجام به مدت سه قرن و نیم تبدیل به مستعمره هلند شد، و بعداً پس از پایان جنگ جهانی دوم اعلام استقلال کرد.
سونامی سال ۲۰۰۴ در اقیانوس هند منجر به کشته شدن ۱۷۰ هزار نفر در آچه اندونزی شد.


موضوعات:

1-نام گذاري و اطلاعات کلي
2-تاريخ
3-جغرافيا
4-جامعه و آداب و رسوم
5-اقتصاد
6-فرهنگ و هنر
7-ورزش
8-سياست
9-توان نظامي و نيرو هاي مسلح
10-سطح آموزش و توليد علم
11-پزشکي و سلامت
12-رسانه هاي عمومي
13-راه و ترابري


1-نامگذاري

1-1-معني لغت

1-2-نام گذاري در زبان هاي ديگر

1-3-مساحت,جمعيت,منطقه زماني,واحد پول,دين رسمي,زبان رسمي,پيش شماره,نماد ملي,شعار ملي,مرز خاکي,مرز دريايي,بلندترين نقطه,پرچم

مساحت:

۱٬۹۰۴٬۵۶۹کیلومتر مربع

زبان رسمی:
اندونزیایی

دین رسمی:

جمعيت:
۲۳۷٬۵۵۶٬۳۶۳ میلیون نفر

منطقه زماني:


واحد پول:
روپیه (IDR)

زبان رسمي:
اندونزیایی

دين رسمي:

پيش شماره:
+۶۲

نماد ملي:





شعار ملي:
یگانگی در گوناگونی است

مرز خاکي:

مرز دريايي:

مرز دريايي:

بلندترين نقطه:

پرچم:





2-تاريخ

روزگار باستان

یافت شدن بازمانده‌های سنگواره‌ای انسان راست‌قامت که به نام انسان جاوه نیز شناخته می‌شود نشان می‌دهد که مجمع‌الجزایر اندونزی از دو میلیون تا ۶۰۰ هزار سال پیش مسکونی شده‌بود.

اکثریت جمعیت امروزی اندونزی از نژاد آسترونزی هستند که از تایوان به سوی جنوب شرق مهاجرت کرده‌بودند. آنها در حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد به اندونزی رسیدند و جمعیت بومی ملانزی را به سوی شرق راندند. شرایط بسیار خوب برای کشاورزی و توسعه کشت آبی برنج در حدود ۸۰۰ سال قبل از میلاد باعث شد تا شهرها، شهرستان‌ها و پادشاهی‌های کوچک بتوانند در سراسر قرن نخست پیش از میلاد شکوفا شوند.

حالت قرارگیری تنگه‌های میان جزایر در اندونزی به‌گونه‌ای است که هم تجارت بین جزایر و هم بازرگانی برون‌مرزی را شکوفا می‌کند. به عنوان نمونه مسیرهای تجاری میان پادشاهی‌های اندونزی و چین از چند سده پیش از میلاد مسیح شکل گرفته بودند. این تجارت‌ها بر تاریخ اندونزی تأثیر بسیاری داشته‌است.

در متون خاورمیانه از مناطقی از اندونزی امروزی به عنوان «جابه» و «زابج» یاد شده‌است. این دو نام بیش از آنکه به‌زعم برخی پژوهندگان محدود به دو جزیرهٔ جاوه و سوماترا باشد، یک عنوان کلی برای قلمرو پادشاهی سری‌ویجایا و ماجاپاهیت، شامل تعداد زیادی از جزایر هند بوده‌است. مسلمانان تمام این جزایر را تحت نام کلی جاوه می‌شناختند و کلمهٔ زابج یا جابه نیز در متون کهن اسلامی به همین معنا به کار رفته‌است. تلقی مارکوپولو از جاوهٔ بزرگ و جاوهٔ کوچک نیز احتمالاً به اعتبار همین نام کلی می‌باشد.

منبت العطر یا سرزمین گیاهان خوشبو به شرحی که در کتاب ابن خردادبه با فاصلهٔ پانزده روز راه از زابج و اطراف آن آمده‌است به احتمال زیاد جزایر ملوک مرکز ادویه می‌باشد، زیرا میخک و جوز بویا که اقلام عمدهٔ ادویه‌اند عمدتاً در این جزایر به عمل می‌آیند. حتی جنگل‌های خودروی این دو گیاه نیز از قدیم در بعضی از جزایر ملوک نظیر آمبون و ترناته وجود داشته‌است.
روزگار معاصر

جزایر اندونزی در قدیم سلطان‌نشین بوده‌اند تا آنکه در قرن شانزدهم اسپانیایی‌ها و پرتغالی‌ها به آن دست یافتند. کمپانی شرقی هلند در ابتدای قرن هجدهم، حکومت اندونزی را به دست گرفت. در ۱۷۴۰ هلندی‌ها شورش مردم جاکارتا را با کشتار ۲۰ هزار اندونزیایی و چینی درهم شکستند. در ۱۹۰۷، «سی سی نگا مانگزایا» پادشاه اندونزی علیه هلندی‌ها قیام کرد اما ارتش استعماری هلند سپاه او را شکست داد و سلطه استعمار هلند بر اندونزی محکم شد.

تا ۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به هلند بود و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال ژاپن درآمد. در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، میلیون به رهبری دکتر احمد سوکارنو و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند. چهار سال تمام میان نیروهای هلند و اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹ موافقت‌نامه‌ای امضاء شد که طبق مفاد آن، همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو به حکومت موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب گردید.
سوکارنو، رئیس‌جمهور بنیان‌گذار اندونزی.

از قرن هفدهم، هند شرقی مهم‌ترین و سودآورترین بخش امپراتوری هلند به شمار می‌رفت. به غیر از اشغال کوتاه مدت بریتانیایی‌ها (۱۸۱۱ تا ۱۸۱۴) و قیامهای گاه گاهی محلی، هلند کنترل این کشور را تا ۱۹۴۲ حفظ کرد. در این سال ژاپنی‌ها به این مستعمره هجوم آوردند و به عنوان آزاد کنندگان کشور از حکومت استعماری مورد استقبال اکثر اندونزیایی‌ها قرار گرفتند با تسلیم ژاپن در ۱۹۴۵، احمد سوکارنو (۱۹۰۱ تا ۱۹۷۰)- بنیانگذار حزب میلیون در ۱۹۲۷ – هند شرقی هلند را جمهوری مستقل اندونزی اعلام کرد. هلندیها پس از چهار سال جنگ متناوب ولی وحشیانه، تحت فشار بین‌المللی استقلال اندونزی را در ۱۹۴۹ پذیرفتند. حکومت سوکارنو به طور فزاینده‌ای اقتدارطلب شد و کشور به هرج و مرج اقتصادی گرفتار گردید. او در ۱۹۶۲ گینه نوی هلند را تصرف کرد، که در۱۹۶۲ با عنوان ایریان جایا رسماً ضمیمه شد، هر چند جنبشی جدایی طلب پا برجاست. بین ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ سوکارنو کوشید با تهاجمات مسلحانه به شمال بورنئو فدراسیون نوپای مالزی را بی‌ثبات سازد. احمد سوکارنو تا زمان سقوطش از کلیه جنبش‌های استقلال طلبانه در قاره‌های آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین دفاع می‌کرد.

ژنرال سوهارتو توانست با سرکوبی قیام کمونیستی در ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶ سیاست ضد آمریکایی سوکارنو را وارونه سازد و نهایتاً با کمک دانشجویان و ارتش او را برکنار کند. در این مدت حدود ۸۰ هزار نفر از اعضای حزب کمونیست اندونزی کشته شدند. الحاق تیمور شرقی پرتغال در ۱۹۷۶ توسط اندونزی از طرف جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نشد، و عملیات چریکی ملی گرایان محلی ادامه داشت. برنامه جاه طلبانه‌ای برای اسکان مجدد اهالی جاوه به منظور کم کردن جمعیت زیاد این جزیره به مورد اجرا گذاشته شد ولی این مهاجران جاوه‌ای با انزجار بومیان جزایر کم توسعه یافته و دوردست روبرو شد. کشتار تظاهرکنندگان بی سلاح تیموری به دست سربازان اندونزی در ۱۹۹۱ اعتراضات بین‌المللی را به دنبال داشت.

ژنرال سوهارتو بعد از آنکه به قدرت رسید کشور مالزی را به رسمیت شناخت و دوباره کشورش را به عضویت سازمان ملل درآورد و از این جهت مورد حمایت ایالات متحده آمریکا بود. در مدت طولانی ریاست جمهوری اش خود و خانواده‌اش مستقیماً در صادرات و واردات اندونزی دخالت کرده و میلیاردها دلار اندوختند. در اثر رکود اقتصادی و ضعف بنیان مالی و فقر عمومی ژنرال سوهارتو دچار تظاهرات مردمی شد تا آنکه در ۱۹ مه ۱۹۹۸ مادلین آلبرایت وزیر خارجه آمریکا به او تکلیف کرد که از مقام خود استعفاء کند. ژنرال سوهارتو در همان روز ۱۹ مه ۱۹۹۸ بعد از ابلاغ برکناری‌اش توسط آلبرایت در یک نطق سه دقیقه یی از مردم اندونزی به سبب خطاهایش پوزش خواست و از مردم درخواست کرد از بشارالدین یوسف حبیبی تبعیت کنند.

زمانی که محمد سوهارتو پس از سی و سه سال قدرت سقوط کرد بسیاری از مردم اندونزی بر این عقیده بودند که کشور اندونزی تجزیه خواهد شد اما پس از سوهارتو وسعت این امر کمتر از پیش‌بینی‌ها بود.

در دهه ۱۹۵۰ مبارزات خشونت‌آمیزی علیه حکومت اندونزی بر جزایر ملوک جنوبی، توسط مردم ملوک جنوبی صورت گرفت و نیروهای اندونزی این مبارزات را به شدت سرکوب کردند. پس از سقوط حکومت ژنرال سوهارتو در سال ۱۹۹۸، این مبارزات از سر گرفته شد. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲، خشونت‌ها در جزایر ملوک موجب کشته شدن حدود ۵ هزار نفر و بی خانمان شدن ۵۰۰ هزار نفر شد.

در ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹ به دستور یوسف حبیبی ژنرال دامیری به فرماندهی منطقه تیمور شرقی رسید که مردم آن خواهان استقلال بودند. در چهارم ژوئیه ۱۹۹۹ بانک جهانی با اعطای وام یک میلیارد دلاری به اندونزی موافقت کرد. انتخابات ریاست جمهوری پس از ۳۰ سال انجام شد و رقیب یوسف حبیبی، خانم مگاواتی سوکارنو پوتری از حزب دموکرات بود که بالاخره در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۱ به ریاست جمهوری رسید و حزب گلکار یعنی حزب وابسته به سیستم حاکمیت شکست خورد. در آخرین روزهای حکومت یوسف حبیبی مردم تیمور شرقی با نظارت سازمان ملل به استقلال خویش رای دادند. بعد از مگاواتی سوکارنو پوتری، ژنرال بازنشسته سوسیلو بامبانگ یودهویونو که زمانی افسر اطلاعات و فرماندار تیمور شرقی بوده‌است در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید.
پایان جنگ (۱۹۴۸ میلادی)

از اواسط تا اواخر جنگ جهانی دوم، اندونزی تحت اشغال ژاپن بود. با پایان جنگ و تسلیم نیروهای ژاپن، کلیه سلاح‌های ژاپنی به دست ملی گرایان استقلال طلب اندونزیایی افتاد. در سال ۱۹۴۵ میلادی احمد سوکارنو رهبر آزادی خواهان این کشور، اعلام استقلال کرد، که با مخالفت و لشکر کشی هلندی‌ها مواجه گردید. اما سازمان ملل در این موضوع دخالت کرد و دولت هلند به ناچار با حکومتی به نام اتحادیه اندونزی و هلند موافقت کرد. از این رو نمایندگان دولت اندونزی و دولت پادشاهی هلند به دستور سازمان ملل متحد، بر روی عرشه یک ناو آمریکایی، قرار داد ترک مخاصمه را در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۸ امضاء کردند و جنگ دو کشور به پایان رسید. علت این که اندونزی و هلند، این قرار داد را روی یک کشتی بیگانه امضاء کردند این بود که هیچ محل دیگری برای امضای معاهده مورد موافقت دو طرف قرار نگرفته بود.
جدایی تیمور شرقی

در سال ۱۹۹۹ مردم تیمور شرقی با شرکت در یک همه‌پرسی که تحت نظر سازمان ملل برگزار شد به استقلال از اندونزی رای دادند. نتیجه این همه‌پرسی واکنش خشونت‌آمیز شبه نظامیان طرفدار اندونزی را به دنبال داشت. اقدامات شبه نظامیان با ورود یگان‌هایی از ارتش استرالیا، که بر اساس قطعنامه شورای امنیت به این سرزمین اعزام شده بودند، پایان یافت اما در جریان خشونت‌ها، بیش از یک هزار تن از اهالی تیمور شرقی کشته شدند.

با خروج نیروهای اندونزی از تیمور شرقی، اداره امور این سرزمین به طور موقت برعهده نماینده سازمان ملل قرار گرفت و روز ۲۰ ماه مه سال ۲۰۰۲، تیمور شرقی به عنوان یک کشور مستقل مورد شناسایی بین‌المللی قرار گرفت. تیمور شرقی بیش از یک میلیون جمعیت دارد که اکثر آنان مسیحی کاتولیک هستند.

2-1-دوره نياتاريخي(عصر آهن,عصر برنز,عصر مس)

عصر آهن:

عصر برنز:

عصر مس:

2-2-دوره پيشا تاريخي(نوسنگی,ميان سنگي,پارينه سنگي)

نوسنگی:

ميان سنگي:

پارينه سنگي:

2-3-چهار هزار سال قبل از ميلاد مسيح تا ميلاد مسيح(آغاز تمدن,شهر نشيني و تجارت)

آغاز تمدن:

شهر نشيني وتجارت:

2-4-ميلاد مسيح تا جنگ هاي صليبي(تاريخ باستان,تمدن ها,قرون وسطا,پيدايش اسلام)

تاريخ باستان:

تمدن ها:

قرون وسطا:

پيدايش اسلام:

2-5-جنگ هاي صليبي تا جنگ هاي جهاني دوم(عصر مدرن)

2-6-جنگ جهاني دوم تا پايان جنگ سرد(قرن بيستم)

2-7-تاريخ معاصر(قرن 21)

2-8-فهرست حاکمان(پادشاهان و سلاطين,نخست وزيران , رئيس جمهوران)

پادشاهان و سلاطين:

نخست وزيران:

رئيس جمهوران:

2-9-فهرست جنگ ها

2-10-آثار باستاني

3-جغرافيا
با ۱٬۹۱۹٬۴۴۰ کیلومتر مربع (۷۴۱٬۵۰ مایل مربع)، اندونزی پانزدهمین کشور بزرگ جهان از لحاظ مساحت است.

اندونزی مجموعه‌ای از جزایر (نزدیک به ۱۷۵۰۸جزیره بزرگ و کوچک) است که در جنوب شرقی آسیا در اقیانوس کبیر قرار دارد. اندونزی در نیمکرهٔ شرقی، در جنوب شرقی آسیا، در اقیانوس هند و دریاهای وابسته به آن واقع شده و خط استوا از آن می‌گذرد. اندونزی در جزیره گینه نو با پاپوا و هم چنین در جزیره برنئو با مالزی مرز مشترک دارد.

سابقاً این جزایر در تصرف هلند و به هندِ هلند موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت. مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر جاکارتا است که در جزیره جاوه قرار دارد و سابقاً باتاویا نامیده می‌شد. شهر مهم آن سورابایا است. این کشور دارای معادن قلع، نفت، ذغال‌سنگ و مس است و توتون، برنج، قهوه و کائوچو جزو محصولات کشاورزی این کشور است.

اندونزی را می‌توان بزرگترین مجمع الجزایر جهان دانست که بین دو خشکی، یعنی جنوب شرق آسیا و استرالیا واقع شده‌است. وسعت آب‌های این کشور ۳ برابر مساحت خشکی‌های آن می‌باشد. بندرهای مهم این کشور نیز عبارتند از: مدان، بندر ساحلی بلاوان، پکانبارو، ریو، جاکارتا سنگارنگ، نوزاتنگارا، بندر ساحلی بیتونگ و بندر آمبون. شهرهای مهم اندونزی را هم می‌توان در ۱۰ شهر زیر خلاصه کرد: جاکارتا، سورابایا، سمارانگ، باندونگ، مدان، پالمبانگ، یوجونگ پادانگ، بانجارماسین، بندر لامپومگ، مانادو.

جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی، ابتدا یک شهر بندری کوچک بود، اما هم اکنون این شهر ۶۷۰ کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیتی معادل ۹ میلیون نفر را در خود جای داده و یکی از مراکز مهم اقتصادی اندونزی است.

جزیره جاوه با آنکه فقط ۷ درصد کل خاک این کشور را تشکیل می‌دهد، به تنهایی حدود ۶۰ درصد کل جمعیت کشور را به خود اختصاص داده‌است.

رشته جزایر جنوبی کوهستانی و آتشفشانی است و شامل سوماترا، جاوه، مادورا، بالی و جزایر سوندای کوچک (از جمله لامبارک، فلورس و تیمور) است. جاوه و همسایه کوچک‌ترش مادورا جمعیت متراکمی دارند و نزدیک به دو سوم مردم اندونزی را در خود جای می‌دهند. زنجیره جزایر شمالی متشکل است از کالیمانتان (بخش اندونزیایی جزیره بورنئو)، جزایر نامنظم و کوهستانی سولاوسی (سلبس)، گوره ملوک، وایریان جایا (بخش غربی گینه نو).

بیش از دو سوم این کشور از جنگل‌های استوایی بارانی پوشده شده‌است؛ و آب و هوای آن استوایی و بارندگی در طول سال سنگین است. رودهای مهم آن کاپواس، دیگول، باریتو، و بلندترین نقطه اندونزی نگگا پولو (هرم کارستنز) با ۵۰۳۰ متر ارتفاع است (در جزیره ایریان جایا).

قسمت اعظم اندونزی کوهستانی است و با وضع جغرافیائی خود که در دو طرف خط استوا قرار گرفته بیش از دو فصل دارا نیست یکی فصل مرطوب از نوامبر تا مارس و دیگری فصل خشک از ژوئن تا اکتبر.



این کشور را می‌توان از لحاظ وضعیت طبیعی به چند قسمت زیر تقسیم کرد:

جزیره سوماترا: یکی از بزرگترین جزیره‌های جهان است و با جزیره‌های جاوه، سلبس و برنئو، در مجموع، جزایر سوندای بزرگ نامیده می‌شوند. قسمت عمده آن را جلگه‌ها و نواحی پست تشکیل داده و ارتفاعات آن (از جمله کوه‌های باریسان) در کناره غربی آن تا سمت شمال گسترده شده و دارای وسعت زیادی می‌باشند. رودهای آن کوتاه و پرآب بوده و اکثراً از سمت غرب به شرق جاری هستند و مهم ترینشان عبارتند از: کامپار، بارومون، ایندراگیری، روکان، موسی و هاری. جنگل‌ها که اغلب غیرقابل نفوذند، وسعت زیادی دارند؛ و مرداب‌های وسیعی نیز در کرانه شرقی آن وجود دارند. بلندترین نقطه آن قله کرینتجی (۳۸۰۰ متر) است.
جزیره جاوه: پنجمین جزیره وسیع اندونزی و از پرجمعیت‌ترین آن‌ها است که بیش از ۶۵٪ جمعیت کشور در آن زندگی می‌کنند. کوه‌ها در تمام نقاط آن پراکنده شده و قسمت اعظم آن را جلگه‌ها و جنگل‌ها تشکیل می‌دهند. رودهای آن عمدتاً کوتاه و پرآب بوده و مهمترینشان عبارتند از: سولو، سرانگ، تاروم، سرایو و مانوک. بلندترین نقطه آن قله سمرو با ۶۷۶, ۳ متر ارتفاع است.

جزیره برنئو: قسمت اعظم این جزیره متعلق به اندونزی است که در اصطلاح محلی به آن کالیمانتان گفته می‌شود. ارتفاعات آن عمدتاً در نواحی شمالی واقع شده و قسمت اعظم آن را جنگل‌ها و جلگه‌ها شامل می‌شوند. رودهای طویلی در آن جریان دارند از جمله: باریتو، ماهاکام، نگارا، کایان و کاپواس. بلندترین نقطه آن ۹۸۸٬۲ متر ارتفاع دارد.

جزیره سلبس (سلب): جزیره‌ای کوهستانی و مرتفع است که قسمت اعظم آن را جنگل‌ها پوشانده‌اند. از رودهای آن می‌توان از ماریسا، کاراما، ماماسا، بونگکا و پالو نام برد. قله رانتکومبولا با ۴۵۵, ۳ متر ارتفاع بلندترین نقطهٔ آن است. نام محلی این جزیره، سولاوسی است.
جزیره گینه نو: نیمه غربی این جزیره که اصطلاحاً ایریان غربی گفته می‌شود و به اندونزی تعلق دارد. نواحی مرکزی و شمال غربی آن را کوه‌ها و نواحی بلند پوشانده و قسمت اعظم آن را جنگل‌ها و جلگه‌ها تشکیل می‌دهند. رود دیگول مهمترین رود آن است. بلندترین نقطه آن قله جایا (۰۲۹، ۵ متر) است.
جزایر سوندای کوچک (نوساتنگارا): این جزایر بین جزیره جاوه و جزیره گینه نو واقع شده‌اند و عمدتاً کوهستانی و مرتفع می‌باشند. بزرگترین جزیره‌های آن عبارتند از: سومباوا، فلورس، سومبا، تیمور و بالی.
سایر جزایر غربی: که در اطراف جزیره‌های برنئو، جاوه و سوماترا واقع شده و عمدتاً کم ارتفاعند. بزرگترین جزیره آن، بانگکا می‌باشد.
سایر جزایر شرقی: که مجموعاً به جزایر ملوک یا اویه معروف هستند و در اطراف جزیره‌های سلس و گینه نو واقع شده‌اند و کوهستانی و مرتفع اند. جزیره‌های هالماهرا و سرام بزرگترین جزیره‌های این نواحی می‌باشند.

بر روی هم اندونزی سرزمینی نیمه کوهستانی است. جلگه‌های آن عمدتاً در جزیره‌های جاوه و سوماترا و جزایر سوندای کوچک (نوساتنگارا) و جنگل‌های آن عمدتاً در جزیره‌های برنئو، گینه نو، و سوماترا واقع شده‌اند. آب و هوای آن گرم و مرطوب و پر باران است. بلندترین نقطه آن قله جایا با ۰۲۹, ۵ متر ارتفاع است. طویل‌ترین رود آن باریتو (۸۸۵ کیلومتر) و دریاچه توبا (۵۰۰, ۲ کیلومتر مربع) وسیع‌ترین دریاچهٔ آن است.

کوه لوکون در جزیره سولاوسی یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های اندونزی است که فوران آن در ژوئیه ۲۰۱۱ هزاران نفر را آواره کرد.
فهرست استان‌های اندونزی که برپایه منطقه دسته‌بندی شده‌است. نام‌های اندونزیایی در پرانتز آمده و نام مرکز استان‌ها نیز پس از آن آمده‌است. در این فهرست در جلوی استان‌های دارای وضعیت ویژه ستاره گذاشته شده‌است.

3-1-موقعيت جغرافيايي

3-2-همسايگان

3-3-اقيانوس ها,دريا ها,درياچه ها,تالاب ها

اقيانوس ها:

دريا ها:

درياچه ها:

تالاب ها:

3-4-جزاير,بنادر,رود ها,کوه ها,جنگل ها,کوير ها

جزایر:

بنادر:

کوه ها:

رود ها:

جنگل ها:

کویر ها:


33-5-حيوانات

3-6-گياهان , ميوه ها

گياهان:

ميوه ها:

3-7-آب و هوا(ميزان بارندگي,دماي هواو...)

ميزان بارندگي:

دماي هوا:

3-8-زمين شناسي(گسل ها و....)

3-9-زيست بوم ها

3-10-مراکز تفريحي

3-11-تقسيمات کشوري

3-12-زير ساخت ها

3-13-مساحت,محيط,مرزآبي,مرز خشکي

مساحت:

مرزآبي:

مرز خشکي:

4-جامعه و آداب و رسوم
در اندونزی، انواع رسم منحصر به فرد در استقبال از ماه رمضان وجود دارد که مسلمانان به عنوان نشانه ای از قدردانی از نعمت و فرصت ماه مبارک، مراسم مختلف را برگزار می کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، اندونزی کشوری با تنوع فرهنگ و رسوم در بین کشور های جهان شناخته شده است. رسم و رسوم و فرهنگ اندونزی مخصوصا در ماه مبارک رمضان قابل توجه است. اندونزی به عنوان بزرگترین کشور اسلامی در جهان که اکثریت مردم آن مسلمان هستند در ماه مبارک رمضان دارای رسم و رسوم متنوع در سراسر این کشور می باشند.

در اندونزی، انواع رسم منحصر به فرد در استقبال از ماه رمضان وجود دارد که به عنوان نشانه ای از قدردانی از نعمت و فرصت ماه مبارک، مراسم مختلف را برگزار می کنند.

موارد زیر برخی از رسم استقبال از ماه مبارک رمضان از مناطق مختلف در اندونزی تقدیم می شود:

۱. رسم مونگاهان در سوندا

در منطقه جاوه غربی که اکثرت مردم از قبیله سوندا(Sunda) هستند رسم مونگاهان وجود دارد. مونگاهان (Munggahan) رسمی است که سوندای ها برای اظهار خوشحالی از رسیدن ماه مبارک رمضان، برگزار می کنند. در رسم مونگاهان همه ی اعضای خانواده و حتی دوستان جمع می شوند و از هم دیگر طلب حلالیت و عفو می کنند و اولین سحری در ماه رمضان را باهم می خورند.

۲. رسم نیاراق بین بتاوی ها

رسم که در قبیله بتاوی(Betawi) در استقبال ماه مبارک رمضان انجام می دهند رسم نیاراق (Nyorog) نامیده می شود. در رسم نیاراق، مردم به خانه بزرگتر های مثل پدر بزرگ مادر بزرگ، عمو و دایی ها سری می زنند و غذایی به عنوان هدیه برای آنها می برند. هدیه نیاراق به طور معمول شامل مواد غذایی خام می باشد و به دیگر اعضا خانواده می دهند.

۳. پادوسان در جوگجاکارتا و جاوه میانه

پادوسان (Padusan) آن چنان هیجان انگیز است که من و تو قطعا آن را واقعا هیجان انگیز می دانیم. بله، مردم در منطقه جوگجاکارتا(Yogyakarta) و جاوه میانه (Jawa Tengah) قطعا با رسم پادوسان آشنا هستند. پادوسان یک رسمی است برای استقبال از ماه مبارک رمضان که مردم در این منطقه آن انجام می دهند. در این رسم، با حمام یا دوش گرفتن در چاه و یا چشمه های آب انجام می شود. مفهوم رسم پادوسان این است که بدن روزه داران از حیث درون و ظاهر پاک شود.

۴. بالیماو در پادانگ

رسم بالیماو(Balimau) در پادانگ (Padang)دارای هیجان مثل رسم پادوسان می باشد. رسم بالیماو یک رسم بین مردم پادانگ برای استقبال از ماه مبارک رمضان که مشابه رسم پادوسان است. رسم بالیماو خود تمیز کردن و یا حمام کردن با هم در رودخانه و یا حمام است. رسم بالیماو معمولا از طلوع تا غروب قبل از ماه رمضان به طول می انجامد. بالیماو به معنی که به تمیز کردن ظاهر و باطن خود است تا کاملا آماده اجام عبادت در ماه مبارک رمضان باشیم.

۵. رسم جالور پاچو کوانتان سیعیعی در ریؤو

این رسم مثل مسابقات قایقرانی می باشد که توسط مردم کوانتان ریؤ (Riau) اجرا می شود. این مسابقه دررودخانه های جزیره ریؤ و با استفاده از قایق های سنتی برگزار می شود. مردم برای دیدن این رسم به خیابانها می آیند. رسم جالور پاچو (Jalur Pacu) با بالیماو کاسایی یا طهارت قبل از غروب آفتاب به پایان می ر سد.

۶. رسم مئوگانگ در ننگرا آچه دارالسلام

جامعه سرامبی مکه دارای یک رسم مئوگانگ (Meugang) برای استقبال از ماه مبارک رمضان می باشند. مئوگانگ یک رسم ذبح یک بز یا گاو است. گفته شده است که رسم مئوگانگ در سال ۱۴۰۰ میلادی آغاز شد، یا از زمان پادشاهان آچه.

۷. دوگدران در سمارانگ، جاوه میانه

در حال حاضر در شهر سمارانگ(Semarang) یک رسم به اسم دوگدران(Dugderan) برای استقبال از ماه مبارک وجود دارد. دوگدران از کلمه دوگ و در می باشد. کلمه دوگ از صدای طبل مسجد که چند بار به عنوان نشانه ای از شروع ماه مبارک رمضان گرفته شده و در از صدای توپ جنگی که همراه با ضرب طبل مسجد. در حال حاضر صدای توپ جنگی با صدای ترقه و یابلدورنیعنی ساقه بامبو گود بعد در محتویات آب و سپس با کاربید شعله مشتعل جایگزین شده است.

۸. شورانگیزی دانداگان در کودوس جاوه میانه

از سمارانگ به طرف کودوس (Kudus)می رویم. کودوس دارای رسم دانداگان(Dandangan) برای استقبال از ماه مبارک می باشد. دانداگان یک فعالیت انتظار برای اعلام شروع اولین روز در ماه رمضان است. از آنجا که تعداد زیادی از مردم جمع شدند، رسم دانداگان سپس تکامل یافته برای منتظر اعلام رسمی از مناره مسجد کودوس در باره ی اولین روز در ماه رمضان، بلکه فروشنده ها به بهره برداری از کالا های متنوع در آن محل کسب و فروش می کنند. در حال حاضردانداگان هم به نوع بازار شب در اطراف مسجد مناره کودوس برگزار می شود.

۱-لذت برنج لماع در رسم مالاماع غرب سوماترا

در استقبال از ماه مبارک رمضان مردم سوماترای غربی(Sumatera Barat) دارای یک رسم به نام مالامانگ(Malamang) می باشند. رسم مالامانگ جمع شدن و فعالیت ها ی کار با هم برای درست کردن برنج مالامانگ می باشد. این رسم دو روز قبل از ماه رمضان انجام می شود. خصوصیات این رسم، با استفاده از بامبو های قطع شده برای گذاشتن برنج می باشد. این برنج را معمولا به پدر و مادر به عنوان طلب عفو هدیه می دهند.

۲-لذت آپم هنگام مگعان در سورابایا، جاوا شرقی

قبل از شروع ماه رمضان مردم سورابایا(Surabaya) انجام رسم به نام مگعان (Megengan) گفته شده است که این رسم از زمان سننآمپل آغاز شده است. این رسم در اطراف مسجد آمپل، سورابایا انجام می شود. مگعان یک رسم پختن آپم (نوعی غذا) است وبعداً با هم خورده است. رسم با هم غذا خوردن آپم به این معنی عذرخواهی به بستگان و دوستان می باشد.

۱۱. صمیمیت هنگام انجام رسم نیدرن

هنگامی که ماه رمضان رسید جامعه جاوا به رسم نیدران(Nyadran) مشغول می شوند. رسم نیدران در دهم ماه رجب در آرامگاه پدر و مادر آغاز می شود. رسم نیدرن با دعا و نماز برای پدر و مادر متوفی آغاز می شود. پس از دعا دست جمعی رسم نیدران با برگزاری گندورن غذا خوردن با هم ادامه یافت.

۱۲. رسم پرلان اونگاهان در بانیوماسجاوا مرکزی

مردم دربانیوماس(Banyumas) یک جشن عظیمی را به نام پرلان(Perlon) برای استقبال ماه رمضان برگزار می کنند. انواع غذاهای سنتی در این جشن آماده می شود، از جمله گوشت و سبزیجات که هر دو منو منحصر به فرد باید توسط مردان که تعداد آن باید ۱۲ نفر باشد، و یا تعداد آن می توان با تعداد بز یا گاو قربانی کند.

موارد بالا بیان برخی از رسم استقبال ماه مبارک رمضان در مجمع الجزایر اندونزی است. البته رسم های زیادی وجود دارد که در فرصت دیگر موکول می کنیم. حلول مبارک ماه رمضان مبارک باد. امیدوارم همه اعمال ما مورد قبول خداوند قرار گیرد.


جامعه:

آداب:

رسوم:

4-1-اقوام و جمعيت

اقوام:

جمعيت:

4-2-اديان

4-3-زبان ها

4-4-مراسم(جشن ها,اعياد و...)

جشن ها:

اعياد:

4-5-ميانگين سني

4-6-غذا ها و نوشيدني ها

غذا ها:

نوشيدني ها:

4-7-اقليت هاي قومي و مذهبي

4-8-اماکن مذهبي

4-9-سن ازدواج

4-10-طلاق

4-11-تعطيلات رسمي

4-12-اعتياد

4-13-خودکشي

4-14-فرار از خانه

4-15-مرگ و مير

5-اقتصاد

جاکارتا پایتخت اندونزی و بزرگترین مرکز بازرگانی کشور.

اندونزی بزرگترین قدرت اقتصادی جنوب شرقی آسیا است. بنابر آمار سال ۲۰۰۵ تولید ناخالص داخلی اندونزی ۲۸۷ میلیارد دلار بوده‌است که سهم سرانه هر فرد ۴۴۵۸ دلار است. سهم صنعت ۴۰٫۷٪ که بیشتر به فرآوری محصولات کشاورزی و معدنی مشغول است و سهم بخش کشاورزی ۱۴٪ می‌باشد و محصول اصلی اش برنج است. با این حال بیشترین شاغلان در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. ۴۱ میلیون و هشتصد هزار نفر از نیروی کار در بخش کشاورزی شاغلند؛ که کشاورزانی هستند که حرفه‌ای نیستند و در سطح کلان تولید نمی‌کنند. اما هم کشاورزان بزرگ و هم روستاییان مقدار زیادی لاستیک، چای، قهوه، تنباکو و ادویه تولید و صادر می‌کنند. از دوران استعمار هلند زیرساخت مناسب آبیاری در کشاورزی برای اندونزی به جا مانده است.

بیشترین صادرات اندونزی به کشورهای آمریکا و ژاپن و چین و سنگاپور می‌باشد. اندونزی از لحاظ معدنی کشوری غنی می‌باشد و معادن نفت، گاز طبیعی، قلع، نیکل، زغال سنگ، بوکسیت و مس در این کشور موجود است اما به علت نسبت بیشتر جمعیت به ثروت جمعیت مردم فقیر زیاد است. صنعت معدنکاری سهمی ۱۲ درصدی در تولید ناخالص داخلی اندونزی دارد. یکی دیگر از منابع کسب درآمد برای اندونزی صنعت گردشگری است.

در اواخر دهه ۹۰ میلادی که بازارهای اقتصادی در آسیا دچار مشکلات شدید شد، ارزش پول اندونزی نیز بشدت سقوط کرد و سوهارتو ناچار شد تا اصلاحات اقتصادی شدیدی را انجام دهد و در همین رابطه با صندوق بین‌المللی پول برای کمکی به ارزش بیش از ۴۰ میلیارد دلار به توافق رسید. نارضایتی‌های سیاسی و در خواست استعفای سوهارتو، از پیامدهای این مشکلات اقتصادی بود. در مارس سال ۱۹۹۸ سوهارتو برای چندمین بار به قدرت رسید. اما مشکلات برای دولت همچنان ادامه داشت.

در میان سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ شمار میلیونرها در اندونزی رشد فزاینده‌ای داشته‌است اما هنوز نیمی از مردم با درآمد روزی کمتر از دو دلار زندگی می‌کنند. تنها ۱۰ درصد کسانی که کار می‌کنند مالیات می‌پردازند و دولت برای تأمین آموزش رایگان و بهداشت مشکل دارد.

تولید نفت در اندونزی بسیار کم است و این میزان تنها برای تأمین نیازهای داخلی این کشور صرف می‌شود ولی با این حال اندونزی بزرگترین تولیدکننده نفت در کشورهای جنوب شرقی آسیا به‌شمار می‌آید.

اندونزی به دلیل فرسودگی چاه‌های نفت و کمبود تولید نفت در این کشور در ماه مه ۲۰۰۸ از سازمان اوپک خارج شد.

5-1-ميزان بودجه و هزينه

5-2-درامد ها و توليد ناخالص

5-3-صنايع

5-4-معادن

5-5-کشاورزي و باغ داري

5-6-دامپروري ,پرورش آبزي,پرورش طيور

دامپروري:

پرورش آبزي:

پرورش طيور:

5-7-بانک ها

5-8-پول ملي

5-9-واردات

5-10-صادرات

5-11-قاچاق

5-12-بيکاري

5-13-فقر

5-14-اختلاس,پولشويي

5-15-تحريم اقتصادي

6-فرهنگ و هنر
هنر نقاشی در بالی هنری دارای سنت و پیشینه است. تماس هنرمندان محلی با سبک نقاشی اروپایی در سده بیستم روی داد. امروزه البته در جاوه مرکزی روش‌های نقش‌پردازی کلاقه‌ای که از روش‌های بسیار قدیمی اندونزیایی است رفته‌رفته کاربردهای بیشتری در نقاشی‌ها پیدا می‌کنند.

موسیقی در اندونزی انواع گوناگونی داد ولی معروف‌ترین آن موسیقی گاملان است که موسیقی سنتی دربارهای جاوه و بالی به‌شمار می‌آید. امروزه تمام سبک‌های موسیقی پاپ نیز به زبان ملی (اندونزیایی) و یا به زبان محلی خوانده می‌شود. افزون بر این سبک‌های عامه‌پسندی مانند کرونتیونگ، دانگ‌دوت، کاپورساری و جایپونگان نیز رایج‌اند.

6-1-نوازندگي (موسيقي ,ساز,تنبک و...)

6-2-نگارگري(نقاشي,طراحي,مينياتورو...)

6-3-بافندگي(فرش بافي,ريسندگي,پارچه و..)

6-4-ادبيات(شعر,کتاب و...)

6-5-(خوشنويسي)خط

6-6-معماري(مسجد,معبد,کليسا,کاخ,آب انبارو....)

6-7-حکاکي(خاتم کاري,منبت کاري,معرق کاري,مينا کاري,سفالگري و....)

6-8-ساير(عروسک سازي,شيشه گري,طلاکاري,مس گري و....)

6-9-سينما و تئاتر

6-10-هنرمندان

6-11-مراکز فرهنگي

7-ورزش

7-1-ورزش هاي بومي

7-2-ورزش کاران

7-3-باشگاه هاي رسمي

7-4-تيم هاي ملي

7-5-استاديوم ها

7-6-مقام ها و دستاورد هاي بين المللي

7-7-ورزش بانوان

7-8-ميزباني مسابقات بين المللي

8-سياست
محمد سوهارتو، رئیس جمهوری پیشین اندونزی در سال ۱۹۶۸ و در پی خشونت‌هایی که پس از یک کودتای شکست خورده رخ داد، به قدرت رسید و بلافاصله به مبارزه با کمونیسم پرداخت که نتیجه آن قتل حداقل ۵۰۰ هزار نفر و زندانی کردن میلیون‌ها نفر دیگر شد.

8-1-سياست داخلي

8-2-سياست خارجي

8-3-نهاد هاي دولتي

8-4-روابط با کشور هاي خارجي

8-5-احزاب و گروه هاي سياسي

8-6-قانون اساسي

8-7-عضويت در سازمان هاي بين المللي

8-8-دمکراسي و حقوق بشر

8-9-مراکز سياسي

8-10-وقايع مهم سياسي

8-11-تقسيمات کشوري(استان ها,ايالات ,شهر ها)

8-12-مناطق خود مختار

8-13-پايتخت,مراکز سياسي

پايتخت:

مراکز سياسي:

8-14-سفارت خانه ها(سفارت ديگر کشور ها)

8-15-جنگ داخلي

8-16-اختلافات مرزي

8-17-گروه هاي مسلح داخلي(گرروه هاي شبح نظامي)

8-18-گروه ها و احزاب مخالف دولت(گروه هاي سياسي يا شبه نظامي)

9-توان نظامي و نيرو هاي مسلح

نیروی هوایی اندونزی درصدد است با خرید 6 فروند سوخو از روسیه به ارزش 1 میلیارد دلار آمریکا، اسکادران هواپیماهای جنگی فرسوده خود را نوسازی کند.

طبق گفته هرمن پرایتون، فرمانده نیروی هوایی و مارشال ارشد این کشور، این هواپیماها در طی ده سال آینده برای تشکیل ناوگان جدیدی از هواپیماهای جنگی به روسیه سفارش داده خواهند شد.

وزارت دارایی اندونزی نیز 1 میلیارد دلار برای این سفارشات در نظر گرفته است.

پرایتون اظهار داشته این بار نیروی هوایی در خرید 6 فروند سوخو بسیار محتاطتر عمل کرده و از هماهنگی این هواپیماها با استاندارهای ملی و بینالمللی هوانوردی اطمینان حاصل خواهد نمود.

9-1-نيروها و سازمان هاي دولتي

9-2-نيرو ها و سازمان هاي امنيتي

9-3-جنگ افزار ها

9-4-جنگنده,بمب افکن و رهگير,بالگرد,هواپيما هاي ترابري

جنگنده:

بمب افکن و رهگير:

بالگرد:

هواپيما هاي ترابري:

9-5-ناو,ناوچه,ناو هواپيما بر

ناو:

ناوچه:

ناو هواپيما بر:

9-6-سلاح هاي سبک(تفنگ,مسلسل,موشک ضد تانک,نارنجک اندازو....)

تفنگ:

مسلسل:

موشک ضد تانک:

9-7-سلاح هاي سنگين (توپخانه,توپ ضد هوايي,خمپاره انداز)

9-8-رادار ها و پدافن هوايي(سامانه هاي ضد هوايي)
9-9-موشک(بالستيک,هوا به هوا,هوا به سطح,ساحل به دريا,اژدر,کروز,ضد کشتي)
9-10-پهپاد ها
9-11-خودرو ها و زره پوش ها(تانک,نفربرو...)
9-11-رزمايش ها
9-12-فرماندهان,سرلشکران,رهبران
9-12-مراکز نظامي


10-سطح آموزش و توليد علم
ر اندونزي هر دانشگاه عملكردهاي خاصي نظير آموزش،تحقيقات و خدمات اجتماعي را دنبال مي‌كند.جامعه بودجه دانشگاهي را تا‘مين مي‌كند بنابراين حق دارد ازسطح كيفي برنامه‌ها مطلع شود.در سال 1994 هيئت نمايندگي كشور براي ارائه اطلاعات مربوطه به جامعه تشكيل شد.مراحل تهيه گزارش به فعاليتهايBAN-PTمحدود نمي‌شود بلكه مؤسسات ملي و بين‌المللي ديگر نيز به اين امر مي‌پردازند.كيفيت،استقلال،پاسخگويي،اختيارات و ارزيابي پنج ركن اصلي الگوي جديد در مديريت آموزش عالي هستند.يكي از برنامه‌ها فرصت دادن به بخشهاي كوچك براي توسعه طرحهاي خود،اجراي وپاسخگويي نسبت به آنها است.

برنامه‌هاي مشابهي نيزدر انگلستان،استراليا،نيوزيلند و كانادا اجرا شد كه مهمترين ويژگي آنها سلب مديريت از مقامات مركزي و اخذ آن توسط مؤسسات خصوصي است.

استراتژي درازمدت (KPPT-JP) DGHEاز الگوي جديد بعنوان برنامه اصلي خود استفاده مي‌كند.هنگاميكه استراتژي جديد(KPPT-JP 1996-2005) تعيين شد قبل ازتثبيت شدن نياز به تجديدنظر داشت.طي اجرا مشخص شد اين الگو بهترين انتخاب براي حل مشكلات ناشي ازنظام چند بعدي آموزش عالي و ابزار آماده كردن دانشگاهها براي انجام اصلاحات است در آموزش عالي رقابت امري پذيرفته‌شده است و بسياري از انديشمندان از آن حمايت مي‌كنند. طبق الگوي جديد در ارائه خدمات آموزشي بايد رقابت وجودداشته باشد زيرا اين مسئله براي افراد ذينفع فرصتهايي را فراهم مي‌آورد يا يكسان عمل نكنند.جايگزين شدن اين الگو نياز به تغييرات ساختاري در اداره دانشگاهها و دولت مركزي دارد.با استفاده از طرح اصلاح شده‌اي بنام DUE (توسعه آموزش عالي)اين برنامه درسال 1996 با همكاري بانك جهاني اجرا شد .درابتدا مخالفتهاي شديدي با اجراي الگوي جديد صورت گرفت كه اين امر ارتباط تنگاتنگي با تحقيقات دارد.ادعا مي‌شد آزمايشات قبلي منحصر به بهترين دانشگاهها بود و اين آزمايشات در مؤسسات نوبنياد صورت نمي‌گرفت.در نتيجه اجراي ايت طرح در دانشگاههاي جديد شروع شد.بعد از طرحDUE ،همان گروه فعاليتهايي را در زمينه QUE (كيفيت آموزشي دانشگاهها) شروع كردند.درنتيجه بين همه مؤسسات دولتي وخصوصي رقابت آزاد بوجود آمد.دربخش خصوصي تنها برخي ازرشته‌هاي مكانيك،شيمي،شهرسازي،برق،زيست‌شناسي،رياضي وفيزيك جهت رقابت واجدشرايط هستند.

توسعه اين طرح ازمشكلات اساسي است.درسال مالي 2000/1999 دولت طرح مشابه‌اي را با عنوان DUK-LIKEارائه كرد.دريك رقابت سالم دانشگاههاي دولتي به6گروه تقسيم شدند.گروه‌بندي بر مبناي پيشرفت،سرمايه‌گذاريهاي قبلي و رشته‌هاي تحصيلي آنها صورت گرفت.درسال مالي 2001 دولت طرح مشابه‌اي راباعنوان توسعه مهارتهاي فني‌وحرفه‌اي(TPSD)به بانك توسعه آسيا ارائه كرد.

براي ايجاد رقابت سالم،دانشگاههاي دولتي و خصوصي به گروههاي جداگانه‌اي تقسيم شدند و اينبارسرمايه‌گذاري قبلي آنها در رقابت تا‘ثيري نداشت.همچنين اين گروه‌بنديها با درنظرگرفتن موقعيت جغرافيايي وسطوح آموزشي (فني ودانشگاهي)انجام شد.
استقلال دانشگاهها

انتظار مي‌رود دانشگاهها در حمايت از توسعه ملي نقش اصلاح كننده ايفاكنند و مديريت مالي نيز يكي از مهمترين جنبه‌هاي ايفاي چنين نقشي است. چهار دانشگاه مهم مانند دانشگاه اندونزي (UI) مؤسسه كشاورزي بوگور(IPB) ، دانشگاه گاديجامادا (UGM) و مؤسسه فني باندوج (IIB) مي‌توانند نقش اصلاح‌كننده داشته باشند و دولت از آنها دعوت بعمل آورد تا طرحي را براي استقلال ارائه نمايند. اجراي الگوي مديريت دولتي دراين دانشگاهها مشكل و پيچيده است.تاسيس يك دانشگاه جديد ساده‌تر و آسانتر بنظر مي‌رسد.

بهرحال هدف اصلاح ساختار نيست بلكه امري مهمترين است:آماده كردن آنها براي ايفاي نقش اصلاح‌كنندگي عامل موفقيت درتحقق اين هدف،تغييرموقعيت كانوني دانشگاههاست.

اخيرادانشگاهها بخش خدماتي دولت در وزارت آموزش ملي (MONE)محسوب مي‌شوند. آمريكا و انگلستان نيز چنين موقعيتي را براي دانشگاههاي خود فراهم نمودند و ژاپن تنها كشور صنعتي است كه اين فرصت را براي مؤسسات آموزش عالي خود بوجود نياورد.دانشگاهها بعنوان بخش خدمات‌دهنده استقلال كمي دارند و بايد از تمام مقررات بخشهاي دولتي پيروي كنند.در جولاي 1999 طرح نظارت دولت تصويب شد تا دانشگاهها موقعيت كانوني خود را كسب كنند.در چنين شرايطي دانشگاههاي دولتي بايد طرح استقلال خودرا به دولت تسليم نمايند. MONEازمعيارها و روشهاي خاصي پيروي مي‌كند و مؤسساتي كه با اين معيارها هماهنگي دارند متوانند موقعيت جديد خود را بدست آورند.تجربه تدريس نه تنها براي دانشگاههاي معتبر بلكه براي دولت نيز مهم است.قبل از استقلال دانشگاهها MONE ،وزارت دارايي و مؤسسات ديگر دولتي در اجراي اين عمل بي‌تجربه بودند.در نتيجه مراكز دولتي نسبت به موقعيت جديد دانشگاهها ديدگاه متفاوتي داشتند. بعضيها معتقدند اين تغييرات نوعي خصوصي سازي است. در دسامبر 2000 طرح نظارت دولت در مورد استقلال دانشگاههاي اندونزي، گاديجامادا،مؤسسه كشاورزي بوگور و مؤسسه فني باندوج تصويب شد.هريك از اين مؤسسات پنج سال فرصت دارد تا بطور كامل مستقل شود زيرا بعضي از مسائل نظير انتقال و داراييها(زمين)، استخدام كاركنان،تهيه تجهيزات ضروري،تا‘مين بودجه و غيره بايد مورد بررسي قرار گيرند.براي اين مؤسسات كه در موقعيت جديد بسر مي‌برند راه بازگشتي متصور نيست.
تعديل ساختاري

در اندونزي استقلال دانشگاهها با نقش دولت در تا‘مين هزينه‌ها مرتبط است.اگرچه گروهي اين مسئله را انتقادآميز مي‌دانند اما دولت مستقيما“ در اجراي سياستها دخالت نمي‌ كند بلكه از طريق سازمانها و مراكز مختلف از رفاه اجتماعي و برنامه‌هاي گوناگون ارائه يارانه حمايت مي‌كند.مشكل اساسي استقلال آموزش عالي مديريت منابع و برنامه‌هاست. دانشگاههاي دولتي بايد از قانون ICW و نظام اداري پيروي كنند درحاليكه اين قوانين براي مؤسسات آموزش عالي ناكارآمد هستند.

همچنين كنترل دولت بر مديريت دانشگاههاي خصوصي نيزمشكلات مشابه‌اي را بوجود مي‌آورد.در سراسر جهان تا‘مين بودجه نظام آموزش عالي از ضروريات است زيرا اين مسئله جنبه‌هاي غيرآموزشي ،عملي و فلسفي را نيز تحت‌ الشعاع قرارمي‌دهد.حتي در كشورهاي صنعتي كه بودجه كلاني را به آموزش عالي اختصاص مي‌دهند هميشه مكانيزم بودجه دولتي در معرض انتقاد قرار مي‌گيرد و همانگونه كه سياستهاي اقتصادي به سوي رقابت و توليد ثروت سوق مي‌يابد ميزان بودجه آموزش عالي افزايش مي‌يابد.

كشوري درحال توسعه نظير اندونزي بعلت كمبود درآمدهاي دولتي،بيشترين بودجه به آموزش ابتدايي و راهنمايي اختصاص مي‌يابد،در نتيجه كاهش بودجه بر نظام آموزش عالي تا‘ثير مي‌گذارد.

اخيرا“ دولت با DIP(بودجه توسعه) و DIK (بودجه عادي)از آموزش عالي حمايت مي‌كند.در آينده دولت ديگر نقش ناظر و كنترل كننده را ايفا نمي‌كند بلكه به منبع تا‘مين بودجه تبديل مي‌شود و اين مسئله بر مكانيزم بودجه دولتي تا‘ثير مي‌گذارد. ميزان شهريه دانشگاهها موضوع بسيار مهمي است زيرا غير از بودجه دولت ،شهريه پرداخت شده ازسوي دانشجويان تنها منبع درآمد دانشگاهها است و تقاضاي شهريه بيشتر غيرقابل اجتناب مي‌باشد.همچنين والدين بايد درتا‘مين بودجه مؤسسات آموزش عالي مشاركت نمايند.در اكثر كشورها مشاركت مردم در آموزش پايه و آموزش عالي يكسان است. بهرحال ورود دانشجو به دانشگاه بايد برحسب مزاياي آموزشي باشد نه بر اساس وضعيت اقتصادي خانواده‌اش.
سياستهاي آموزشي قرن بيست‌ويكم

درقرن بيست‌ويكم به علت تغيير كاربرهاي علم ودانش،آموزش عالي نيزاهميت مي‌يابد.

تحقيقات انجام شده دردانشگاهها،مراكزصنعتي ومؤسسات ديگر نقش مهمي را درتجارت دانش ايفا مي‌كنند.درحقيقت جهاني شدن براي هريك از اين دست‌‌اندركاران يعني دسترسي به دانشي كه ممكنست در هركجا بوجود آيد.90%از دانش در جايي توليد مي‌شود كه نيازي به آن نيست و بين بدست‌آوردن دانش توليد شده و استفاده مفيد ازآن چالشهايي ايجاد مي‌شود.همواره دانشگاهها شرايط لازم براي توليد دانش را داشته‌اند.جاي پرسش است كه آيا در حال حاضر دانشگاهها همان نقشي را ايفا مي‌كنند كه در گذشته ايفا مي‌كردند.اينكار نياز به متخصصاني دارد كه بتوانند بين دانش و موضوعات مربوطه ارتباط ايجاد كنند .دردانشگاههاي جهان درحال توسعه بين توليددانش و كاربرد آن چالشهايي وجود دارد.اگر دانشگاهها بخواهند نقش مؤثري ايفا كنند بايد كوچكتر شوند. اين تنها راه ممكن است تا آنها بتوانند دانش توليد كنند.در آينده دانشگاهها تنها از يك دانشكده تشكيل شده‌اند اما از متخصصين رشته‌هاي مختلف دعوت بعمل مي‌آورند تا به طرق گوناگون با دانشگاه در ارتباط باشند ودر زمينه توليددانش به نوعي“مؤسسات سرمايه‌گذار“تبديل خواهند شد.

شايد دانشگاهها آموزش علم رابه مراكزديگر واگذاركنند وخود به اتمام تحقيقات بپردازندو توسعه اقتصادمحلي،انتقال آموزش مادام‌العمر و ترويج فرهنگ شهري نقشهايي ايفا نمايند. براي فعاليت در اين زمينه‌ها، ارزش انتقال فناوري در دانشگاهها حائز اهميت خواهد شد و اگر در تبادل فناوري مصر باشند وارد عرصه‌هايي مي‌شوند كه مستلزم مشاركت و رقابت است. هنوز دانشگاهها در فرايند توليد دانش از جايگاهي ممتاز برخوردارند اما ساختارهاي موجود در هماهنگي با شيوه‌هاي توليد دانش انعطاف‌پذير نيستند.اساتيد و دانشجويان به اين نكته پي برده‌اند كه موفقيتهاي فردي آنها مرهون يافتن جايگاهي در جامعه علمي است اما مشكل اينجاست كه تحقيق و تدريس در دانشگاهها حوزه مستقل نيستند.

مراکز آموزشي

از جمله مهمترين مراكز آموزش عالي ميتوان از موارد ذيل نام برد:

دانشگاههاي دولتي و خصوصي كه توسط وزارت فرهنگ و آموزش اداره مي‌شوند

دانشكده‌هاي تربيت معلم كه مدرك آنها معادل مدرك دانشگاهي است

مؤسسات اسلامي كه هم‌سطح دانشگاه هستند اما توسط وزارت امور مذهبي اداره مي‌شوند

مدارس عالي دولتي وخصوصي كه آموزش اكادميك وحرفه‌اي را در رشته‌هاي خاص هم‌سطح با دانشگاهها ارائه مي‌دهند.

مدارس عالي دولتي وخصوصي كه تنها ازيك دانشكده تشكيل شده‌ ودرسطوح مختلف ديپلم فني اعطا مي‌كنند

مراكز پلي‌تكنيكي كه وابسته به دانشگاهها هستند وآموزشهاومهارتهاي تخصصي ارائه مي‌دهند.
سال تحصيلي

سال تحصيلي دانشگاهها از اواسط جولاي تا اواسط ژوئن به طول مي انجامد و اين در حاليست که تا قبل از سال 1978سال تحصيلي بر ماههاي ژانويه تا دسامبر مشتمل مي گرديد.

زبان آموزشي

زبان اندونزيايي
مقاطع آموزشي
مقطع كارشناسي

مدرك كارشناسي(S1) طي چهارسال و نيم آموزش كامل دانشگاهي ،ارائه مي‌شود.دانشجويان بايد 144 واحد درسي رابگذرانند،البته در رشته داروسازي دوياشش ترم اضافي نيز لازم است،در مدرك اعطا شده عنوان كارشناسي بعداز نام رشته مي‌آيد.
مقطع كارشناسي‌ارشد

اين مقطع طي2سال تحصيل وتحقيق ارائه مي‌شود.

گذراندن60-30واحددرسي براي فارغ‌‌التحصيل شدن الزامي است.
مقطع دكتري

اين دوره3تا4سال بطول مي‌انجامد.دربرخي موارد دانشجويان بعدازاتمام دوره كارشناسي‌ارشد مي‌توانند بدون وقفه به مقطع دكترا راه‌يابند.درجه دكترا بالاترين مدرك ارائه شده دردانشگاهها يامؤسسات اندونزي مي‌باشد.دانشجويان بايددرامتحاناتي كه هرساله برگزار مي‌شودشركت كنند تا پيشرفت علمي آنها مورد بررسي قرارگيرد.
آموزش عالي غيردانشگاهي
مراکزپلي تكنيك

به مدت2تا3سال برنامه‌هاي درسي دررشته‌هاي مهندسي،كشاورزي،حرفه‌اي،اداري،

حسابداري،گرافيك،كارنشر و صنعت توريسم ارائه مي‌دهد.

مراكزآموزش عالي فني ‌وحرفه‌اي غير دانشگاهي

آموزش عالي فني‌وحرفه‌اي توسط مدارس عالي ارائه مي‌شوند وازيكصد دانشكده تشكيل شده كه آموزشهايي رادرسطح ديپلم(بيش از3سال)ارائه مي‌دهد ودرپايان مدرك تحصيلي آموزشهاي پلي‌تكنيكي اعطا مي‌شود.برنامه‌هاي اين مقطع بيشتر تخصصي هستند نه آكادميك.
مدارس عالي

مؤسساتي كه ازيك دانشكده تشكيل شده‌اند و دروس فني ارائه مي‌دهند.در پايان دوره گواهينامه اعطا مي‌شود.
گواهينامه هاي آموزشي

كاردانيI:اين گواهينامه به كساني اعطا مي‌شود كه بمدت يكسال تحصيلات تمام‌وقت داشته‌اند.

كاردانيII :براي دو سال تحصيل در رشته‌هاي تربيت‌معلم و اقتصاد اعطا مي‌شود.

كاردانيIII :براي سه سال تحصيل در رشته‌هاي مهندسي،كامپيوتر،زبانهاي خارجي و امور بازرگاني اعطا مي‌شود.

كاردانيIV :براي چهارسال تحصيلات تمام‌وقت در امور بازرگاني‌،صنعت توريسم و رشته‌هاي مهندسي خاص اعطا مي‌شود.
مدرك اعطايي

واحدهاي درسي

نيمسال تحصيلي
ديپلم

120

6
فوق‌ديپلم

120

6
گواهينامه I

160-144

8
گواهينامه II

160-144

8
پذيرش تحصيلي

مدرك موردنياز:ديپلم متوسطه

امتحان ورودي:امتحان ورودي مؤسسات پلي‌تكنيك
آموزش عالي دانشگاهي
پذيرش تحصيلي

مدارك موردنياز:ديپلم متوسطه

شرايط پذيرش:پذيرش مستقيم از سوي دانشگاه

امتحان ورودي:آزمون ورودي دانشگاهها
ارزيابي تحصيلي
سيستم نمره‌‌دهي

ميانگين نمرات :A-E

Aعالي A=4

B خوب B=3

C قبول C=2

Dضعيف D=1

Eمردود

گفتني است که نمرات براساس سيستم GPAمحاسبه مي‌ شوند.

حداقل نمره جهت فارغ‌ التحصيلي GPA=2

بالاترين نمره : A

نمره قبولي : C

پايين‌ترين نمره : E
اصلاحات آموزشي

در دهه 21 ظاهرا جهاني شدن موجب افزايش عدم برابريها خواهدشد زيرا كشورهاي در حال توسعه در نظام رقابتي و قانون‌مدار بازارهاي جهاني مشكلات زيادي را متحمل مي‌شوند.طي اين انتقال تا‘كيد بركاهش وكنترل عدم برابريها اهميت مي‌يابد.

احتمالا“ آموزش بهترين مانع عليه تا‘ثيرات مخرب جهاني شدن وعدم برابريهاست:تحصيلات بيشتر،عدم برابري كمتر در ثروت.متا‘سفانه،يكي از هزينه‌هاي عدم برابري مشكلات بيشتر درارائه آموزش مناسب به قشر كم‌درآمد و بالطبع خطر افزايش تبعيض در آينده است.نمي‌توان آموزش عالي را از موارد ذكرشده در بالا حذف كرد بنابراين مؤسسات آموزش عالي بايد اعتبار سازماني خود را از طريق اصلاح نظام ملي و دانشگاهي توسعه دهند.

اين نظام بايد پاسخگوي نيازهاي جامعه باشد،نسبت به عملكرد خود شفاف و با استانداردهاي پذيرفته‌شده مطابقت داشته باشد.برنامه‌هاي آموزش عالي بايد نسبت به چالشهاي اخير سازگاري نشان دهد بنابراين در راستاي ايجاد الگوهاي جديد مفاهيم تازه‌اي پيشنهادكند.درتحقق اين مفهوم ،مشاركت مصرف‌كننده درطرح،شفافيت،دموكراسي وپاسخگويي مناسبترين شيوه‌هاي آموزش عالي هستند.دراندونزي چند برنامه نظيرتوسعه آموزش دوره كارشناسي(DUE)،كيفيت آموزش دوره كارشناسي(QUE) و توسعه مهارتهاي فني‌وحرفه‌اي(TPSD)به اجرا درآمده است.هم اين برنامه‌ها بر اصلاح كيفيت و كارآيي آموزش عالي تا‘كيد مي‌ورزند.مؤسسات طبق انتظارات و استانداردهاي خاص ارزيابيهايي انجام مي‌دهند و سپس بر اساس آن طرحهايي ارائه مي‌كنند.كشورهاي در حال توسعه بايد مشكلاتي را برطرف كنند كه موجب “درحال توسعه بودن“ مي‌شود.آنها به زيربناي اقتصادي بهتر،نيروي انساني بيشتر و پايبندي به قوانين حقوقي نيازمندند تا بتوانند سرمايه‌هاي جديد داخلي وخارجي را براي كاهش عدم برابريهاي اقتصادي جذب كنند.دربسياري از كشورهاي درحال توسعه آموزش هنوز ابزاري براي تقويت و افزايش اختلاف درآمد و ثروت خانواده‌ها است نه وسيله برطرف كردن آن. در يك چرخه نامتوازن، نيازهاي مهم اقشار كم درآمد محدود مي‌شود درحاليكه اقشار مرفه ازبودجه دولتي استفاده مي‌كنند تا بر آموزش فرزندان خود سرمايه‌گذاري نمايند و نتيجه اين كار آموزش كمتر براي فقرا است كه خود موجب عدم برابري ديگري مي‌شود.سياستهاي آموزشي خاصي بايد درنظر گرفته‌شوند تا تحصيلات براي فقرا فراهم شود.اگر موازنه اقتصاد كلان نياز به سرمايه هنگفتي داشته باشد،اقدام مؤسسات كوچك براي دستيابي به امتيازات برابر مجاز خواهد بود.انتظار مي‌رود آموزش عمومي (پايه)براي فقرا فراهم شود زيرا اگر بخواهند به اقتصاد بازارهاي آزاد دست يابند شديدا“ به اين آموزش نيازمندند و اين مسئله موجب كاهش يارانه‌هايي مي‌شود كه ثروتمندان استفاده مي‌كنند.

تا‘ثير بحران بر آموزش عالي

آموزش عالي يكي از بخشهايي است كه در شرق آسيا تا اندازه‌اي توسعه يافته و بسرعت در حال گسترش مي‌باشد.در اين كشورها آموزش عالي مزاياي زيادي دارد زيرا اقتصاد آنها بر مبناي صادرات است و بخشهاي صادراتي براي فعاليت خود نياز به كارگران ماهر دارد. درسالهاي اخير توليد براساس علم و دانش صورت مي‌گيرد از اينرو نياز به افراد متخصص افزايش يافت. بهرحال براي رقابت دربازارهاي جهاني به نيروي كارماهرنياز است.نكته حائز اهميت ديگر فشارهاي وارد شده بر نظام آموزشي مي‌باشد تا كيفيت سطح كيفي آموزش را بالا ببرد.حتي در زمان بحران تاكيد بر آموزش بايد ادامه يابد.عكس‌العمل خانواده‌ها نسبت به شرايط بحراني به تاثيرات و حوادث اين دوره بستگي دارد.با افزايش بيكاري ،درآمدها وبه تبع آن ميزان خريد كالاهاي مصرفي كاسته مي‌شود ويا كالاهايي با قيمت كمتر و كيفيت پايين‌تر خريداري مي‌شوند .خانواده‌هايي كه با كاهش درآمدها مواجه مي‌شوند از ميزان مصرف خود مي‌كاهند و برخي ديگر كالاهاي ارزانقيمت رابجاي كالاهاي گرانقيمت مي‌خرند و عده‌اي نيزبجاي خريد بعضي كالاها ازبودجه خانواده براي تهيه اقلام ضروري استفاده مي‌كنند.براي مثال اگر آموزش فرزندان اهميت زيادي براي خانواده‌ها داشته باشد آنها درآمد را طوري تنظيم مي‌كنند تا ازعهده پرداخت هزينه‌هاي آموزش برآيند.در كشورهايي كه دولت وبخش خصوصي چنين تسهيلاتي را فراهم مي‌آورند،به كمكهاي مردمي يارانه داده مي‌شود.در زمان افزايش در‌آمدها اگر كيفيت خدمات ارائه شده در بخش خصوصي بهتر باشد مردم بجاي استفاده از تسهيلات دولتي ازمعادل خصوصي آنها استفاده مي‌كنند ودرنتيجه مردم نظام خصوصي يارانه‌اي را بربخشهاي خصوصي پرهزينه ترجيح مي‌دهند.چنين مسائلي دربخشهاي آموزشي و درماني پيش مي‌آيد.بنابراين درزمان بحران تقاضاي استفاده ازخدمات آموزشي و درماني دولتي افزايش مي‌يابد.مردم اندونزي ترجيح مي‌دهند هزينه‌هاي درماني خود را با استفاده از تسهيلات دولتي كاهش دهند اما در زمان بحران با كاهش بودجه كيفيت خدمات دولتي نيز كمتر مي‌شود.بطوركلي بحران اقتصادي اثرات منفي برهزينه‌هاي درماني وآموزشي خانواده‌ها مي‌گذارد.آنها سعي مي‌كنند براي آموزش فرزندان خود كمتر سرمايه‌گذاري كنند.

درحقيقت ادامه حيات براي آنها مهمتر از سرمايه‌‌گذاري است زيرا اينكار در درازمدت نتيجه مي‌دهد و خانواده‌ها نمي‌توانند هنگام كاهش درآمدها با اين مسئله كنا آيند.خانواده‌هاي پردرآمدبا توجه به توانايي مالي خود فرزندانشان را در مدارس يا دانشكده‌هاي معتبر ثبت‌نام مي‌كنند و اگر در مؤسسات خصوصي كم‌هزينه يا مراكز دولتي ظرفيت خالي وجود داشته باشد آنها را به اين مراكز مي‌فرستند.تاثير بحران بر كاهش بودجه‌ها تاسف‌بار است زيرا موجب پايين آمدن خدمات دولتي نيز مي‌شود.در تعريف دانشگاههاي دولتي مي‌توان گفت كه با هزينه دولت تا‘سيس شده‌اند.درزمان بحران دولت دچار مشكلات مالي مي‌شود از اينرو انتظار مي‌رود اختصاص بودجه به تمام بخشها و از جمله آموزش عالي كاهش مي‌يابد.كمبود بودجه در دانشگاههاي دولتي كاملا“محسوس وتا حدي علت آن تغيير اهميت آموزش عالي به آموزش پايه است.اختصاص بودجه به آموزش پايه 56%رشد وبه آموزش عالي26% كاهش نشان مي‌دهد.درزمان بحران بسياري ازوالدين به‌جاي نام‌نويسي فرزندان خود دردانشگاهها يا دانشكده‌هاي خصوصي پرهزينه آنها را به دانشگاههاي دولتي مي‌فرستند.اين موضوع بيشتر در اندونزي و كره قابل‌مشاهده است زيرا شهريه دانشگاههاي خصوصي بسيار بالاست و منجر به كاهش نام‌ نويسي در اينگونه مؤسسات مي‌شود.برخي از مؤسسات خصوصي براي جذب دانشجوي بيشتر،شهريه‌ها را كاهش داده‌اند.
تغييرات مديريتي و اصلاحات مالي

بعلت تنوع وگستردگي آموزش عالي،دولتها اصلاحات مديريتي ومالي رابه اجرا درمي‌آورند:

اختصاص درآمدهاي دولت به مؤسسات مختلف،تشويق بخشهاي خصوصي و كاهش نظارت دولت.

پيشرفت چشمگير دراجراي اين اصلاحات درموارد زير به‌چشم مي‌خورد:بودجه آموزش عالي عمدتا“ بوسيله شهريه پرداخت‌شده از سوي دانشجويان تا‘مين مي‌شود،به دانشجويان بي‌بضاعت كمك مالي يا وام دانشجويي اعطا مي‌شودو در صورت عدم وجود منع قانوني بخشهاي خصوصي فعاليت خود را شروع مي‌كنند و آموزش مقرون به‌صرفه و پاسخگوي نيازهاي بازار ارائه مي‌دهند.امور مالي دانشگاهها با شاخصهاي قابل‌ملاحظه توليد و افزايش منابع تا‘مين بودجه در نظر گرفته مي‌شود. ازسوي ديگر،همه بخشهاي اصلاحات بطور منسجم توسعه نيافتند.براي مثال،در بسياري از كشورها آموزش عالي در بازسازي يا بستن تعدادي از دانشگاههاي ناكارآمد و قديمي مشكلات زيادي را متحمل شد.در كشورهايي كه شهروندان راضي به پرداخت ماليات نمي‌شوند يافتن دانشجوياني كه نيازمبرم به بورس تحصيلي دارند دچار نابساماني شده است.در اكثر موارد وامهاي پرداختي به دانشجويان موجب كاهش هزينه‌هاي دولت يا پرداخت‌كنندگان ماليات نمي‌شود.نياز به توليد و كارآيي برحسب بازده نظام آموزشي سنجيده نمي‌شود بلكه هزينه‌هاي جنبي آن را در نظر مي‌ گيرند.در سراسر جهان آموزش ارائه شده توسط مؤسسات مورد سنجش قرار نمي‌گيرد و همچنين از اين آموزش در راههاي مناسب استفاده نمي‌شود.تفويض اختيارات بين دولت و مؤسسات آموزش عالي بايد ازهم متمايز باشد.

دربسياري ازكشورهابرسرمسائلي نظيرمتمركز يا غيرمتمركزبودن نظام آموزشي،اهميت بخشهاي دولتي وخصوصي،نقش دولت و استقلال دانشگاهها بحث‌هايي مطرحست.سياست دولت درتداوم كارايي،تغييرپذيري وتنوع بامسئوليتش در راهنمايي،كنترل و ارائه يارانه منافات دارد.

هدف چنين اصلاحاتي فراهم نمودن استانداردكيفيت،حمايت از مصرف‌كننده،تحت پوشش قرار دادن نيازهاي اقتصادي واجتماعي واطمينان ازدستيابي خانواده‌هاي كم‌درآمدبه آموزش عالي مي‌باشد.
ارزيابي كيفي طي قرن بيست‌ ويكم

در بيست سال گذشته الگوهاي جديدي براي فعاليتهاي دانشگاهي ترسيم شده است.هنگاميكه دانشگاهها خود را “نبض جامعه“مي‌دانند،نقشهاي عملي بسياري براي آنها شكل مي‌گيرد نظير:

دانشگاهها ديگر اهداف علمي را تنها براي خود دنبال نمي‌كنند،نيروي انساني ماهر پرورش مي‌دهند ودانش توليد مي‌كنند.پيروي از اين الگوهاي اقتصادي جديد مسئوليتهايي را نيز در پي خواهد داشت وعملكرد آموزش عالي برحسب توليد ومشاركت درتوسعه ملي سنجيده مي‌شود.درآينده معيار ارزيابي سطح كيفي فعاليتهاي دانشگاهي با معيارهاي گذشته متفاوت خواهدبود.

در گذشته كارشناسان ماهر با بررسي دقيق فعاليتها،سطح كيفي آنها را ارزيابي مي‌كردند اما در دانشگاههاي جديد معيارهاي ديگري نيز افزوده شد.همچنان كه دانشگاهها به دامنه رسالت علمي خود وسعت مي‌بخشند.ضمانت كيفي فعاليت آنها پيچيده‌تر مي‌شود.قبلا“،كنترل سطح كيفي تدريس و تحقيق اصولا“ازطريق همان نظام بررسي دقيق صورت مي‌گرفت واين مسئله صرفا“مربوط به ذانشگاهها بود و آنها تعيين كننده سطح كيفي بودند.در آينده نظام ارتباطي ميان رشته‌ها شيوه اصلي گسترش تدريس خواهدشد وشايد شاهد توسعه روشهاي ارزيابي جديد و ايجاد يك سلسله معيارها در بخش آموزش عالي باشيم.در مرحله ضمانت كيفي كه هم‌اكنون درحال توسعه است بايد عواملي را در‌نظر گرفت.دانشگاهها نمي‌توانند بر معيارهايي پافشاري كنند كه تنها منعكس كننده علايق عده‌اي خاص است.

10-1-دانشگاه ها
10-2-مدارس ,آموزش عمومي ,سطح سواد
10-3-توليد علم
10-4-نانوتکنولوژي
10-5-هوا و فضا
10-6-پزشکي
10-7-هسته اي
10-8-رايانه و نرم افزار
10-9-زمين شناسي و زيست شناسي
10-10-المپياد هاي علمي
10-11-دانشمندان
10-12-اختراعات و اکتشافات
10-13-اساتيد دانشگاه ها
10-14-دستاورد هاي علمي


11-پزشکي و سلامت

11-1-سلامت عمومي و واکسينه
11-2-خدمات درماني و بيمه
11-3-بيمارستان ها و مراکز درماني
11-4-پزشکان


12-راه و ترابري

12-1-راه آهن
12-2-فرودگاه(داخلي و خاجي)
12-3-راه هاي زميني
12-4-راه هاي دريايي