گروه نرم افزاری آسمان






کره شمالی


خلاصه:

کُره شمالی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک خلق کره (جمهوری دموکراتیک مردم کره)، کشوری است در بخش شمالی شبه‌جزیره کره در شرق آسیا. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن پیونگ‌یانگ است. این کشور از جنوب با کره جنوبی، از شمال با جمهوری خلق چین و در زاویه شمال شرقی مرز کوچکی با روسیه دارد.

جمعیت کره شمالی ۲۴ میلیون نفر و زبان رسمی آن کره‌ای است. واحد پول این کشور وون کره شمالی است. از جمعیت این کشور حدود ۶۴ درصد بی‌دین، ۱۶ درصد پیرو شمن‌باوری کره‌ای، ۱۳ درصد چئوندوی‌باور، و ۴٫۵ درصد بودایی هستند. این کشور یک کشور تک‌حزبی است که توسط حزب کارگران کره اداره می‌گردد و دولت این کشور پیرو ایدئولوژی جوچه (خودکفایی) است. این ایدئولوژی را کیم ایل-سونگ، نخستین رئیس‌جمهور کره شمالی پایه‌ریزی کرد و او پس از مرگش، رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی اعلام شد. جوچه در سال ۱۹۷۲ در قانون اساسی جدید کره شمالی، ایدئولوژی رسمی دولتی اعلام شد و هرگونه اشاره‌ای به مارکسیسم-لنینیسم و کمونیسم از قانون اساسی کره شمالی حذف شد. کره شمالی روابط تنش‌آمیزی با برخی کشورهای منطقه خود و با غرب دارد و برنامه‌های موشکی و هسته‌ای کره شمالی مناقشه‌برانگیز بوده‌است.

شبه‌جزیره کره در اواخر سده نوزدهم تا اوایل سده بیستم توسط امپراتوری کره اداره می‌شد. این شبه‌جزیره از سال ۱۹۰۵ به تصرف ژاپن درآمده و پنج سال بعد به طور رسمی بخشی از کشور ژاپن شد. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم قسمت شمالی به تصرف شوروی و قسمت جنوبی به تصرف آمریکا درآمد. به این ترتیب کره شمالی صاحب حکومتی متحد با بلوک شرق شده و کره جنوبی صاحب حکومتی طرفدار غرب شد در حالی که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره بودند این اختلاف در سال ۱۹۵۰ به جنگ کره انجامید که در سال ۱۹۵۲ با پیمان آتش‌بس خاتمه یافت. حکومت کیم ایل سونگ (۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴) کشور را به کشوری منزوی تبدیل کرد که این انزوا پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ تشدید شده است.

پس از مرگ کیم ایل سونگ پسرش کیم جونگ ایل رهبری کشور را عهده‌دار شد و از سال ۲۰۱۲ در پی مرگ کیم جونگ ایل رهبری این کشور در اختیار کیم جونگ اون پسرش است.

کره شمالی از جمله چند کشوری می‌باشد که شورای حقوق بشر سازمان ملل آنرا به نقض گستردهٔ حقوق بشر متهم ساخته.

سیاستمدارانی که در کره شمالی مورد غضب رهبر این کشور قرار می‌گیرند خیلی زود ناپدید می‌شوند. انتشار خبر اعدام یکی از وزیران این کشور به وسیلهٔ ضدهوایی انتقادات زیادی را برانگیخت هرچند این خبر بطور قطع تأیید نشد.

موضوعات:

1-نام گذاري و اطلاعات کلي
2-تاريخ
3-جغرافيا
4-جامعه و آداب و رسوم
5-اقتصاد
6-فرهنگ و هنر
7-ورزش
8-سياست
9-توان نظامي و نيرو هاي مسلح
10-سطح آموزش و توليد علم
11-پزشکي و سلامت
12-رسانه هاي عمومي
13-راه و ترابري


1-نامگذاري

1-1-معني لغت


1-2-نام گذاري در زبان هاي ديگر

1-3-مساحت,جمعيت,منطقه زماني,واحد پول,دين رسمي,زبان رسمي,پيش شماره,نماد ملي,شعار ملي,مرز خاکي,مرز دريايي,بلندترين نقطه,پرچم

مساحت:
۱۲۰٬۵۴۰کیلومتر مربع (۹۸ام)

زبان رسمی:
کره‌ای

دین رسمی:

جمعيت:
۲۴٬۰۵۲٬۰۰۰
(۵۱ام)

منطقه زماني:
UTC (ساعت جهانی+۹)
- تابستانی (DST) CEST (ساعت جهانی)

واحد پول:
ون (KPW)

پيش شماره:
+۸۵۰

نماد ملي:





شعار ملي:
ملت نیرومند و کامیاب

مرز خاکي:

مرز دريايي:

مرز دريايي:

بلندترين نقطه:

پرچم:





2-تاريخ

تاریخ کره به عصر مفرغ برمی‌گردد. در سال ۱۹۴ پیش از میلاد یک سردار فراری چینی به نام ویمن قدرت را به دست گرفت ولی چندی نینجامید که امپراتوری هان در چین حکومت وی را سرنگون ساخت و کره جزئی از امپراتوری چین گردید. کره در ۱۰۸ پیش از میلاد به چهار مستعمره مجزای چین تقسیم شد.

در حدود سال ۳۵۰ میلادی سه دولت سلطنتی در شبه جزیره کره تشکیل یافت که عبارت بودند از: شیلا، باکجه و کوگوریو که در میان آنها دولت شیلا از اقتدار بیشتری برخوردار بود. در همین ایام آئین بودائی رواج یافت. دولت شیلا موفق شد به کمک چین بکجه را در سال ۶۶۰ و کوگوریو را در سال ۶۶۸ به خاک خود منضم نماید. در سال ۶۷۶ میلادی کشور متحد جدید توانست قوای چین را از خاک کره بیرون رانده و کنترل کامل شبه جزیره کره را در دست گیرد.

در سال ۹۱۸ میلادی بار دیگر فرمانروایی به نام وانگ کون توانست حکومت واحدی را در شبه جزیره کره تشکیل دهد و نامش را کوریو گذاشت. لیکن این حکومت نیز چندی بعد همچنان تحت نفوذ اعیان و اشراف ایالات مختلف که از اعقاب کشور شیلا محسوب می‌شدند قرار گرفت. با این همه حکومت کوریو تا سال ۱۲۳۱ به طول انجامید تا آنکه در آن سال قوم مغول کشور را تصرف کرد و به دنبال آن آئین کنفسیوس در کره رواج یافت. در سال ۱۲۶۰ حکومت مغولان پایان یافت و حکومت کوریو دوباره برقرار گشت. پیروان دین کنفسیوس به تدریج در دستگاه‌های دولتی راه یافتند و سرانجام در سال ۱۳۹۲ میلادی به ریاست ژنرال ئی‌سونگ گی به حکومت کوریو پایان دادند و از این زمان سلسله‌ای که تا سال ۱۹۱۰ در کره حکومت راند کنترل کشور را در دست گرفت. ۲۶ پادشاه در طی حکومت این سلسله به قدرت رسیدند و پایتخت آنان شهر هان‌یانگ (سئول امروزی) بود.

در قرون پانزدهم و شانزدهم کره از نظر علمی و فرهنگی به پیشرفتهای شایانی رسید. در زمان حکومت این امپراتوری آئین کنفسیوس رسمیت یافت. در سال ۱۵۹۲ ژاپنیها به کره لشکرکشی کردند ولی حکومت با کمک چینی‌ها حملهٔ آنان را دفع کرد. در اوایل قرن هفدهم کره تابع دولت چین شد ولی چنان از رابطه با دیگر کشورهای خارجی ابا داشت که به مملکت (پادشاهی) منزوی معروف شد.

در قرن نوزدهم استثمار مردم توسط اشراف شدت گرفت. از نیمه دوم همان قرن علاقه کشور ژاپن به این سرزمین جلب شد. در سال ۱۸۷۶ سرانجام بنادر کره بر روی کشتیهای تجارتی خارجی گشوده شد. این امر با انعقاد یا معاهده تجاری اجباری با ژاپن صورت گرفت و کمی بعد آمریکا و ممالک اروپایی وارد داد و ستد با کره شدند. این عمل نهایتاً منجر به دخالت دول خارجی در امور داخلی کره شد.
دوران حکومت ژاپن

پس از پیروزی‌های ژاپن در نخستین جنگ با چین(۹۵–۱۸۹۴) و در جنگ با روسیه (۵–۱۹۰۴) کره به کلی تحت استیلای ژاپن قرار گرفت. امپراتور کره خواست با اعزام هیئتی به لاهه مملکت خود را از زیر نفوذ کشور ژاپن بیرون بیاورد؛ ولی با کشف این موضوع مجبور به استعفا گردید و پسرش سون جونگ آخرین امپراتور سلسله یی به پادشاهی رسید.

در خلال سالهای ۱۰–۱۹۰۵ میلادی مبارزه بر ضد حکومت ژاپنیها ادامه داشت. در سال ۱۹۱۰ میلادی کشور کره رسماً به امپراتوری ژاپن ضمیمه شد. ژاپن صنایع جدید و خطوط آهن را در آنجا احداث کرد اما این امر نتوانست جلوی آزادی طلبی کره‌ایها را بگیرد.

در اوایل مارس ۱۹۱۹ میلادی به دنبال مرگ آخرین امپراتوری کره یک گردهمایی عظیم با شرکت ۲ میلیون تن در سئول برگزار شد و طی آن کره‌ایها خواستار استقلال شدند. در طی این گردهمایی برخوردهای خونینی میان قوای ژاپنی و مزدوران کره‌ای آنها با اجتماع کنندگان صورت گرفت که منجر به کشتن و زخمی شدن ۲۳۰۰۰ تن و دستگیری بیش از حد ۴۷۰۰۰ تن گردید. در ماه آوریل همان سال رهبران استقلال طلبان از جمله سینگمان ری آن چانگ هوو کیم کو دولت موقت کره را در شهر شانگهای چین تشکیل دادند. ژاپنیها با نهایت قدرت استیلای خود را بر کره ادامه داده و سرمایه‌دارانش به غارت این سرزمین شدت بخشیدند.

2-1-دوره نياتاريخي(عصر آهن,عصر برنز,عصر مس)

عصر آهن:

عصر برنز:

عصر مس:

2-2-دوره پيشا تاريخي(نوسنگی,ميان سنگي,پارينه سنگي)

نوسنگی:

ميان سنگي:

پارينه سنگي:

2-3-چهار هزار سال قبل از ميلاد مسيح تا ميلاد مسيح(آغاز تمدن,شهر نشيني و تجارت)

آغاز تمدن:

شهر نشيني وتجارت:

2-4-ميلاد مسيح تا جنگ هاي صليبي(تاريخ باستان,تمدن ها,قرون وسطا,پيدايش اسلام)

تاريخ باستان:

تمدن ها:

قرون وسطا:

پيدايش اسلام:

2-5-جنگ هاي صليبي تا جنگ هاي جهاني دوم(عصر مدرن)

2-6-جنگ جهاني دوم تا پايان جنگ سرد(قرن بيستم)

2-7-تاريخ معاصر(قرن 21)

2-8-فهرست حاکمان(پادشاهان و سلاطين,نخست وزيران , رئيس جمهوران)

پادشاهان و سلاطين:

نخست وزيران:

رئيس جمهوران:

2-9-فهرست جنگ ها

2-10-آثار باستاني

3-جغرافيا
کره شمالی با مساحت ۱۲۰۵۶۸ کیلومتر مربع (نود و سومین کشور جهان) نزدیک به یک دوم بریتانیا وسعت دارد. این کشور در نیمکره شمالی در شرق قاره آسیا در کناره غربی دریای ژاپن و شرق خلیج کره و در همسایگی کشورهای کره جنوبی در جنوب چین در شمال و شمال غربی و روسیه در شمال شرقی واقع شده‌است.

کره شمالی کشوری کوهستانی است که کوه‌ها در تمام نقاط آن کم و بیش پراکنده‌اند و جلگه‌ها بیشتر در کرانه‌های غربی و نیز در برخی نواحی ساحل شرقی واقع شده‌اند. از جمله رودهای آن می‌توان تومن، یالو، چونگچون، توئه دونگ و یسونگ را نام برد. جنگلها پهنه وسیعی از آن را پوشانده‌اند. آب و هوای آن در نواحی شمالی معتدل و در سایر نواحی گرم و مرطوب است. قله پائکتو(۲۷۴۴ متر) بلندترین نقطه آن است و رود یالو(۸۰۰ کیلومتر) طویل‌ترین رود کره شمالی است.

پایتخت این کشور شهر پیونگ یانگ(۱۵۰۰۰۰۰ نفر) بوده و پرجمعیت‌ترین شهرها عبارت‌اند از: هام هونگ(۴۸۴۰۰۰)‘ چونگجین(۳۰۶۰۰۰)‘سینوئیجو(۳۰۰۰۰۰) و ونسان(۲۷۵۰۰۰ نفر).

3-1-موقعيت جغرافيايي

3-2-همسايگان

3-3-اقيانوس ها,دريا ها,درياچه ها,تالاب ها

اقيانوس ها:

دريا ها:

درياچه ها:

تالاب ها:

3-4-جزاير,بنادر,رود ها,کوه ها,جنگل ها,کوير ها

جزایر:

بنادر:
بنادر مهم کره شمالی عبارت‌اند از: چونگجین‘ هام هونگ‘ ونسان در سواحل دریای ژاپن و نامپو در سواحل خلیج کره.

کوه ها:

رود ها:

جنگل ها:

کویر ها:


33-5-حيوانات

3-6-گياهان , ميوه ها

گياهان:

ميوه ها:

3-7-آب و هوا(ميزان بارندگي,دماي هواو...)

ميزان بارندگي:

دماي هوا:

3-8-زمين شناسي(گسل ها و....)

3-9-زيست بوم ها

3-10-مراکز تفريحي

3-11-تقسيمات کشوري

3-12-زير ساخت ها

3-13-مساحت,محيط,مرزآبي,مرز خشکي

مساحت:

مرزآبي:

مرز خشکي:

4-جامعه و آداب و رسوم
بین کشورهای جهان، کره‌شمالی یکی از سرزمین‌های پر رمز و راز به حساب می‌آید؛ کشوری که اخبار و گزارش‌های رسیده از آن بسیار محدود است. شاید به همین خاطر است که خیلی‌‌ها با شیندن معدود اخبار رسیده از این کشور، از قوانین عجیب حاکم بر آن اظهار تعجب می‌کنند. درهرحال ارتباط محدود کره‌شمالی با دیگر کشورهای جهان و در نتیجه منزوی بودن مردم آن، این کشور را برای بسیاری از مردم دنیا به سرزمینی اسرارآمیز با هزاران حقیقت پنهان تبدیل کرده است. فرار بازیکنان تیم فوتبال کره شمالی در جام جهانی، بار دیگر بازار شایعات درباره این کشور را داغ کرده و حالا همه می‌خواهند بدانند در کره اعجاب انگیز چه می‌گذرد.

همشهری سرنخ در شماره 56 خود در گزارش مفصل به بررسی شرایط زندگی در کره شمالی پرداخته است.

بخش‌هایی از این گزارش در ادامه می‌آید: با وجود اینکه طبیعت کره‌شمالی بسیار زیبا و دل‌انگیز است و تنوع آب و هوایی شگفت‌انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می‌گذرانند باید تا آخر عمر همان‌جا بمانند و حق خروج از منطقه محل سکونت خود را ندارند و اگر زمانی هوای سفر به سرشان بزند یا بخواهند برای کاری از روستا یا شهر خود خارج شوند، حتما باید اجازه حکومتی داشته باشند، در غیر این صورت قانون را شکسته‌اند و مجازات خواهند شد.

قوانین حاکم بر کره‌شمالی تمامی جوانب زندگی مردم را تحت کنترل قرارداده و بر تمامی بخش‌های زندگی‌شان به نوعی تاثیر گذاشته است. تقریبا 50 سال است که مردم کره‌شمالی صبح‌‌ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی‌آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می‌شود از خواب بیدار می‌شوند. آنها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره‌شمالی موظف هستند با لباس‌های رسمی خاص از منزل خارج شوند یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛ البته کار به همین‌جا ختم نمی‌شود و آنها باید پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه‌ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی‌های مافوق خود گوش دهند و پس از آن پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند. پس از انجام تمامی این کارها تازه نوبت آغاز فعالیت روزانه می‌شود و آنها می‌توانند کار خود را شروع کنند.


در پیونگ یانگ، پایتخت کره‌شمالی، هر دو ساعت یک‌بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی‌ای دارند در گوشه‌گوشه شهر مارش نظامی پخش می‌شود تا قدرت ژنرال‌های این کشور به رخ همه کشیده شود. آنها بنا بر عادتی دیرینه کیم جونگ ایل، رهبر کشور خود را ژنرال صدا می‌زنند؛ البته دادن چنین لقبی به او چندان هم بیراه نیست چراکه خدمت سربازی اجباری در این کشور گاهی به ده سال هم می‌رسد.


مردم این کشور برای رفتن به محل کار خود حق استفاده از خودرو را ندارند و معمولا با دوچرخه رفت‌و‌آمد می‌کنند. استفاده از خودرو تنها مختص به بالا رتبه‌های نظامی این کشور است. پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب‌‌ها ساعت نه در سراسر کره‌شمالی خاموشی زده می‌شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می‌کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره‌شمالی هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده‌اند تعریف کنند، فرزند آنها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده‌اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس‌شان حضور دارد، گزارش دهد.


در کره‌شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی‌شود و 12 روزنامه و 20 نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی‌آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش‌‌ها را برعهده داشته باشد، مطالب آنها را خبرهایی تشکیل می‌دهد که هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک‌ترین تغییری منتشر می‌شود؛ در تمام رسانه‌های کره‌شمالی، انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره‌شمالی در همه زمینه‌‌ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.
با توجه به اینکه دولت مسؤول آذوقه‌رسانی و تهیه مواد لازم به صورت کوپنی در کره‌شمالی است، درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است؛ در بیشتر موارد هم نه کمک‌های دولت و نه درآمد مردم کفاف مایحتاج و نیازهای اولیه آنها را نمی‌دهد و فقر و قحطی بر بسیاری از خانواده‌های این کشور حاکم شده و سالانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی جان می‌دهند.


دولت کره‌شمالی با وجود نیازهای شدیدی که به کمک‌های غذایی دیگر کشورها دارد اما به خاطر اینکه معتقد است این غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد و برای اینکه از آلودگی فرهنگی که نتیجه مصرف این غذاهاست در امان بماند، از پذیرفتن آن سر باز می‌زند. شدت قحطی و گرسنگی در این کشور به حدی‌ است که سازمان تغذیه جهانی وابسته به سازمان ملل در این‌باره به شدت هشدار داده است.


مسؤولان این کشور نه‌تنها از پذیرفتن هرگونه کمک امتناع می‌کنند بلکه ورود هرگونه خبرنگار و عکاس را هم به کره‌شمالی ممنوع کرده‌اند؛ البته نه‌تنها ورود اصحاب رسانه به این کشور ممنوع است بلکه خروج شهروندان کره‌ای هم از کشورشان به شدت کنترل می‌شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می‌شود؛ این قانون آنقدر سختگیرانه در این کشور به اجرا درمی‌آید که اگر فردی حتی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشتی جز مرگ و تیرباران در انتظارش نباشد؛ به عنوان مثال در ماه مارس امسال یک شهروند کره‌شمالی که در یکی از شرکت‌های نظامی کره‌شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال 2001 به سئول پایتخت کره‌جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره‌شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد.


این درحالی است که مدتی بعد خبرگزاری یون‌‌هاپ، مرگ فرد خاطی به نام جونگ را تایید کرد و گفت این شهروند اولین فرد در کره‌شمالی است که به دلیل تماس با خارج از کشور اعدام شده، اما جزئیات بیشتری از این ماجرا منتشر نکرد.


در کره‌شمالی فقط یک شرکت مخابراتی تلفن همراه که منطقه پایتخت، پیونگ یانگ، را پوشش می‌دهد مشغول به فعالیت است. مشترکان این شرکت مخابراتی حق استفاده از خدمات این شرکت برای تماس با خارج را ندارند. در نتیجه بسیاری از شهروندان کره‌شمالی برای تماس با بستگان و اقوام خود که در خارج از این کشور زندگی می‌کنند از تلفن‌های همراهی که به طور غیرقانونی از چین به کره‌شمالی وارد شده‌اند، استفاده می‌کنند.

قوانین سخت ازدواج


اگر پسر و دختری در کره‌شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می‌کند. به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان علاقه، علت آشنایی و ... را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی‌های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می‌شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال‌های خاص اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می‌شود.

4-1-اقوام و جمعيت

4-2-اديان

4-3-زبان ها

4-4-مراسم(جشن ها,اعياد و...)

جشن ها:

اعياد:

4-5-ميانگين سني

4-6-غذا ها و نوشيدني ها

غذا ها:

نوشيدني ها:

4-7-اقليت هاي قومي و مذهبي

4-8-اماکن مذهبي

4-9-سن ازدواج

4-10-طلاق

4-11-تعطيلات رسمي

4-12-اعتياد

4-13-خودکشي

4-14-فرار از خانه

4-15-مرگ و مير

5-اقتصاد
واحد پول آن وون(W)=۱۰۰ چون برابر با ۱۰۱ ریال است و هر ۸/۰ آن معادل یک دلار است. تولید ناخالص داخلی آن ۴۰ میلیارد دلار است. حدود ۲۰ میلیون نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند که حدود ۳۷٪ آن در بخش کشاورزی مشغول به فعالیت هستند. صادرات کره شمالی مواد اولیه و برخی تجهیزات نظامی است و در مقابل مواد نفتی، زغال کک، ماشین آلات و مواد خوراکی وارد می‌کند. عمده تجارت این کشور با کشورهای چین و

در پی فروپاشی شوروی این کشور با قحطی شدیدی در دهه ۱۹۹۰ میلادی رو به رو شد که به مرگ حدود نهصد هزار تا دو میلیون نفر انجامید. کره شمالی همواره با کمبود مواد غذایی روبرو بوده‌است. در دهه ۹۰ میلادی قحطی مواد غذایی جان دست کم ۱ میلیون تن را در این کشور گرفت. حدود یک سوم زنان و کودکان کره شمالی با سوء تغذیه روبرو هستند.

کره‌شمالی سرشار از ذخایر سنگ معدن اورانیوم است.

5-1-ميزان بودجه و هزينه

5-2-درامد ها و توليد ناخالص

5-3-صنايع

5-4-معادن

5-5-کشاورزي و باغ داري

5-6-دامپروري ,پرورش آبزي,پرورش طيور

دامپروري:

پرورش آبزي:

پرورش طيور:

5-7-بانک ها

5-8-پول ملي

5-9-واردات

5-10-صادرات

5-11-قاچاق

5-12-بيکاري

5-13-فقر

5-14-اختلاس,پولشويي

5-15-تحريم اقتصادي

6-فرهنگ و هنر
اکثر مردم کشور از نژاد کره‌ای به همراه اقلیتی از چینی‌ها و تعداد کمی ژاپنی هستند. اهالی این منطقه بطور سنتی بودایی و پیرو مکتب کنفوسیوس بوده‌اند و گروهی هم مسیحی و پیرو آئین ترکیبی چئوندی هستند. تمام فعالیت‌های مذهبی زیر نظر گروه‌های وابسته به حکومت انجام می‌شود. نظام حقوقی کشور بر اساس نظام حقوق مدنی پروس بنا شده که ژاپنی‌ها و نظریات حقوقی کمونیستی هم بر آن تأثیر گذاشته‌اند. امکان بازنگری قوانین توسط مراجع قضایی وجود ندارد. پوشش مردم این کشور همچون دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ است. وقتی کسی از کره جنوبی به این کشور می‌آید مدرن بودن جنوبی‌ها واقعاً در مقایسه با شمالی‌ها برجسته می‌شود.

6-1-نوازندگي (موسيقي ,ساز,تنبک و...)

6-2-نگارگري(نقاشي,طراحي,مينياتورو...)

6-3-بافندگي(فرش بافي,ريسندگي,پارچه و..)

6-4-ادبيات(شعر,کتاب و...)

6-5-(خوشنويسي)خط

6-6-معماري(مسجد,معبد,کليسا,کاخ,آب انبارو....)

6-7-حکاکي(خاتم کاري,منبت کاري,معرق کاري,مينا کاري,سفالگري و....)

6-8-ساير(عروسک سازي,شيشه گري,طلاکاري,مس گري و....)

6-9-سينما و تئاتر

6-10-هنرمندان

6-11-مراکز فرهنگي


7-ورزش
به گزارش مشرق، این خبر امروز چهارشنبه توسط کمیته المپیک کره شمالی منتشر شد و این کمیته اعلام کرد که ورزشکاران این کشور در رشته هایی چون تیراندازی، تنیس روی میز، دو ماراتن، کشتی و وزنه برداری در این رقابت مهم بین المللی حضور پیدا خواهند کرد.

انتظار می رود که کره شمالی نزدیک به 36 ورزشکار خود را به بازی های المپیک برزیل اعزام کند و با توجه به اینکه رقابت های انتخابی در برخی از رشته ها هنوز در جریان است، احتمال افزایش شمار ورزشکاران این کشور به رقابت های فوق وجود دارد.

«اوم یون چول» صاحب مدال طلای وزنه برداری المپیک و «ری سه گوانگ» با دو عنوان قهرمان جهان در رشته ژیمناستیک از جمله ورزشکاران اعزامی کره شمالی به رقابت های برزیل هستند.

کره شمالی کاروان ورزشی خود را در المپیک سال 2012 لندن با 51 ورزشکار برای رقابت در 10 رشته ورزشی اعزام کرده بود.

نمایندگان این کشور در دوره قبلی المپیک در انگلیس موفق به کسب چهار نشان طلا و دو مدال برنز شدند که سه مدال طلای آنها در رشته وزنه برداری بدست آمد.

7-1-ورزش هاي بومي

7-2-ورزش کاران

7-3-باشگاه هاي رسمي

7-4-تيم هاي ملي

7-5-استاديوم ها

7-6-مقام ها و دستاورد هاي بين المللي

7-7-ورزش بانوان

7-8-ميزباني مسابقات بين المللي

8-سياست
قوه مقننه کره‌شمالی از یک مجلس قانون‌گذاری به نام مجلس عالی خلق با ۶۸۷ عضو (برای ۵ سال) تشکیل شده که اعضای آن در انتخابات عمومی تعیین می‌شوند. آخرین دوره انتخابات در سال ۲۰۱۴ برگزار شده و دوره بعدی در سال ۲۰۱۹ برگزار می‌شود. انتخابات به این صورت است که حزب کارگران کره حزب حاکم کشور فهرستی از کاندیداها را منتشر کرده و بدون هیچ رقیبی انتخاب خواهند شد و تعداد معینی از کرسی‌ها برای احزاب کوچکتر در نظر گرفته می‌شود.

این مجلس علاوه بر وضع قانون، نخست‌وزیر و قضات دادگاه عالی کشور را هم انتخاب می‌کند. قدرت اصلی از زمان تأسیس کشور در سال ۱۹۴۸ در اختیار حزب کارگران کره بوده‌است. دو حزب چوندوئیست چونگو و حزب سوسیال دمکرات هم در کشور فعال هستند که تحت کنترل حزب حاکم قرار دارند. عالی‌ترین نهاد شورای دفاع ملی است که کیم جونگ اون ریاست آن را بر عهده

کره شمالی معمولاً در رسانه‌ها یک دولت کمونیستی افراطی یا استالینیستی توصیف می‌شود اما برخی از تحلیگران منتقد این دولت معتقدند این حکومت هیچ ارتباطی با ایدئولوژی مارکسیسم-لنینیسم یا حتی استالینیسم ندارد و یک حکومت ناسیونال سوسیالیستی -البته بدون سوداهای امپریالیستی- است که در طیف راست افراطی (و نه چپ افراطی) سپهر سیاست قرار می‌گیرد و بیشتر به حکومت ژاپن دهه ۱۹۳۰ شباهت دارد تا کشورهای بلوک شرق. نوعی «حکومت دفاع ملی» که یک اقتصاد دستوری را هدایت می‌کند که تنها وظیفه تجهیز بیشتر ارتش و تأمین پول بیشتری برای نیروهای نظامی را بر عهده دارد. قانون اساسی موجود که در سال ۱۹۷۲ تدوین شده و دو بار در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۸ اصلاح شده، از هرگونه اشاره‌ای به کمونیسم و مارکسیسم لنینیسم خودداری کرده و ایدئولوژی رسمی کشور را مکتب جوچه نامیده

کیم ایل سونگ اولین رهبر جمهوری کره شمالی بود که ایدئولوژی جوچه مبنی بر خودکفایی و استقلال را به عنوان ایدئولوژی رسمی حکومت برگزید. او پس از مرگ در سال ۱۹۹۴ میلادی به عنوان رئیس‌جمهور ابدی کشور تعیین شد و پسرش کیم جونگ ایل رهبری کشور را برعهده گرفت، با مرگ کیم جونگ ایل در سال ۲۰۱۱ میلادی کوچکترین پسرش کیم جونگ اون رهبری این کشور را به عهده گرفت.

کره شمالی در سال ۱۹۴۵ مستقل شده و روز ملی آن نهم سپتامبر روز تأسیس حکومت در سال ۱۹۴۸ است. عضو سازمان ملل است و در سازمانهای فائو، ایکائو، گروه ۷۷، کمیته بین‌المللی المپیک، آنکتاد، یونسکو، یونیدو، سازمان بهداشت جهانی هم عضویت دارد.

مردم کرهٔ شمالی در یک سیستم طبقه‌بندی به نام سُنگ بون به سه طبقهٔ اصلی تقسیم می‌شوند: طبقهٔ هسته، طبقهٔ مردد، و طبقهٔ متخاصم. در زیر شاخهٔ این سه طبقه، ۵۱ رده‌بندی دیگر بر اساس امانتداری، وظیفه شناسی و وفاداری به رهبر کرهٔ شمالی و دولت کرهٔ شمالی وجود دارد. سنگ بون در کره‌ای به معنای مواد (ماده) هست. نهاد سنگ بون بدان معنی است که طبقهٔ هر شهروند کره‌ای و رتبه بندیِ سیاسی-اجتماعی اش از بدو تولد و بر اساسِ خانواده‌ای که در آن به دنیا آمده، به وی نسبت داده می‌شود. این دان معناست که هیچ شروند کره‌ای بر سنگ بونِ خود کنترلی نداشته در حالی که سنگ بونِ وی بر تمامی جوانبِ زندگی وی تأثیر می‌گذارد. طبقهٔ هسته، طبقهٔ وفادار به رژیم کیم محسوب می‌شود و همین دلیل امتیازات قابل توجهی در تمامی جنبه‌های زندگی دریافت می‌کند. اعضای این طبقه شغل‌هایی را بر عهده دارند که به حفظ بقای رژیم کیم کمک می‌کند. این طبقه در تمامی زمینه‌های خدمات اجتماعی شامل کار، تحصیل، امکانات درمانی، و حتی امکانات غذایی، نسبت به بقیهٔ طبقه‌ها اولویت دارد. طبقهٔ مردد، طبقه‌ای است که وفاداری اش به رژیم قابل بحث است اما می‌تواند به رژیم از طریق عملکرد مناسب اقتصادی، سیاسی خدمت کند. حکومتِ کرهٔ شمالی بر این باور است که آموزشِ مداومِ ایدیولوژیِ رژیم برای این طبقه الزامی است. طبقهٔ متخاصم طبقه‌ای است که حکومت دشمن و مخالف خود می‌داند. این طبقه از همه لحاظ (تحصیلات، کار، بهداشت و درمان، مواد غذایی و غیره) مورد تبعیض واقع می‌شوند. گقتنی است که هر فرد از هر سُنگ بونی با فردی از سُنگ بونِ خود ازدواج می‌کند. به طور مثال مردی از سنگ بونِ هسته هرگز با زنی از سنگ بونِ متخاصم وصلت نمی‌کند. بدین ترتیب این سیستم سنگ بون به طور دائمی در کرهٔ شمالی ادامه پیدا

8-1-سياست داخلي

8-2-سياست خارجي

8-3-نهاد هاي دولتي

8-4-روابط با کشور هاي خارجي

8-5-احزاب و گروه هاي سياسي

8-6-قانون اساسي

8-7-عضويت در سازمان هاي بين المللي

8-8-دمکراسي و حقوق بشر

8-9-مراکز سياسي

8-10-وقايع مهم سياسي

8-11-تقسيمات کشوري(استان ها,ايالات ,شهر ها)

8-12-مناطق خود مختار

8-13-پايتخت,مراکز سياسي

پايتخت:

مراکز سياسي:

8-14-سفارت خانه ها(سفارت ديگر کشور ها)

8-15-جنگ داخلي
در زمان دومین جنگ چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم پایه‌های نفوذ ژاپن در کره به سستی گرائید. در ابتدای جنگها که شانگهای به تصرف ژاپن درآمد دولت موقت کره از آنجا متواری گردید. در طی جنگ جهانی دوم، دول آمریکا، چین و انگلیس به مردم کره وعده استقلال دادند. نیروهای استقلال طلب کره‌ای در سراسر چین پخش شدند و در سال ۱۹۴۲ میلادی به ژاپن اعلام جنگ دادند. این نیروها با قوای متفقین در کره همکاری کرده و تا زمان تسلیم ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی به جنگ ادامه دادند.

در فوریه و ژانویه سال ۱۹۴۵ میلادی به ترتیب کنفرانسهای بین‌المللی یالتا و پوتسدام تشکیل و کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. قسمت شمالی در تصرف روسها و قسمت جنوبی در اشغال آمریکاییها بود. مدار ۳۸ نیز به عنوان مرز دو کره تعیین گردید تا اینکه بعد مجدد متحد شوند؛ ولی همکاری دو دولت عملی نبود زیرا در ناحیه شمال رهبری را کمونیستها به عهده داشتند و در جنوب طرفداران غرب بر سر کار بودند. عاقبت در سال ۱۹۴۸ تقسیم کره به دو کشور صورت رسمی یافت و دو حکومت کره شمالی (جمهوری دمکراتیک خلق کره) و کره جنوبی (جمهوری کره) بر قرار گردید.

تا اواسط سال ۱۹۴۹ میلادی سربازان خارجی از هر دو کره خارج شده بودند. کره شمالی دارای حکومت کمونیستی به رهبری کیم ایل سونگ شد که پس از مرگ او پسرش کیم جونگ ایل رهبری کره را به عهده گرفت و پس از مرگ پسرش، هم اکنون کوچکترین نوه اش رهبری این کشور را بر عهده دارد.
جنگ کره

در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۵۰ میلادی کره شمالی به کره جنوبی حمله‌ور شد. هفت لشکر پیاده و یک تیپ تانک عملیات را آغاز کردند. سازمان ملل متحد دست به کار شد و در همان روز شورای امنیت، بدون حضور شوروی که جلسه را به دلیل دادن کرسی چین به تایوان تحریم کرده بود، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که طی آن خواستار توقف جنگ و عقب‌نشینی کره شمالی به شمال مدار ۳۸ شد.

در ۲۷ ژوئن، شورای امنیت سازمان ملل متحد به پیشنهاد آمریکا تصویب کرد که نیروهای چند دولت عضو آن سازمان جهت مقابله با حمله کره شمالی به کره جنوبی بشتابند. به دنبال این تصمیم آمریکا و ۱۵ کشور دیگر نیروهای نظامی خود را برای شرکت در جنگ اعزام داشتند. ژنرال داگلاس مک آرتور تا سال ۱۹۵۱ فرماندهی نیروهای سازمان ملل را به عهده داشت. در این مدت نیروهای کره شمالی با سرعت زیادی در حال پیشروی در خاک کره جنوبی بودند. در روز ۲۸ ژوئن سئول به دست آنان سقوط کرد. پنج روز پس از حمله تردیدی باقی نماند که شکست نهایی از آن نیروهای کره جنوبی و متحدش به خصوص آمریکا است. از این رو آمریکا سواحل کره را محاصره کرده و شروع به بمباران مناطق صنعتی و مسکونی کره شمالی نمود.

در تمام این مدت تلفات سنگینی به متحدان وارد می‌شد تا اینکه نیروهای تازه‌نفس وارد جنگ شدند. بر روی هم در هفته‌های اول جنگ نیروهای کره جنوبی و آمریکا به اطراف شهر پوسان در منتهای جنوب شرقی شبه جزیره کره عقب رانده شده بودند. به تدریج میزان نیروهای آمریکایی افزوده گشت تا حدی که ورق به ضرر کره شمالی برگشت. در روز پانزدهم سپتامبر ۱۹۵۰ نیروهای آمریکایی در اینچون واقع در ساحل غربی کره جنوبی پیاده شده و طی حمله‌ای برق آسا شهر سئول را اشغال کردند سایر قوای متحدین نیز دست به تعرض زده و کمونیست‌ها به سوی شمال عقب‌نشینی کردند. قوای سازمان ملل به سوی نواحی شمالی پیش رفتند و در روز ۱۰ اکتبر شهر پیونگ یانگ پایتخت کره شمالی به دست آنان افتاد. در شانزدهم اکتبر نیروهای کره جنوبی به مرز منچوری یا همان رود یالو رسیدند و ظاهراً پیروزی برای آنان تکمیل گشته بود. اما ناگهان چین کمونیست به عنوان دفاع از مرزهای خود وبه دلیل این که خود هدف بعدی نباشد در صحنه نبرد به نفع کره شمالی وارد گشت. سربازان چینی در آغاز به صورت داوطلب در جبهه‌ها حضور داشتند اما لشکرهای منظم آنان بعدها وارد عمل شدند و در ماه نوامبر ضربات شدیدی بر نیروهای آمریکایی وارد آوردند.

از همین ماه عقب‌نشینی سپاهیان سازمان ملل آغاز شد و ادامه یافت. تا روز سوم دسامبر ۱۹۵۲ سئول بار دیگر به دست نیروهای چینی و کره شمالی افتاد. حمله متقابل نیروهای آمریکایی سرانجام موجب تسلط دوباره آنان در بیست و هفتم آوریل سال ۱۹۵۱ بر سئول گردید. در این بین ژنرال مک آرتور از فرماندهی متحد برکنار شد و ژنرال ریجوی جانشین وی گردید (دلیل این عمل طرح مک آرتور برای بمباران اتمی مرز چین با کره شمالی به خاطر جلوگیری از ورود سیل سربازان چینی بود). به دنبال آخرین حمله تعرضی کمونیستها که در ۱۶ مه صورت گرفت و سئول سقوط کرد نیروهای سازمان ملل به حمله نهایی دست زده و سئول را دوباره اشغال کردند. از ماه ژوئن تلاش برای مذاکره میان طرفین آغاز گردید. با این حال جنگ‌های کوچکی همچنان در جریان بود که تلفات سنگینی بر جای نهاد. در این مدت تنها سربازان چین به یک حمله شدید دست زدند. مذاکرات ترک مخاصمه ادامه یافت و سرانجام در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ پیمان آتش‌بس جنگ کره امضاء شد. لازم به ذگر است که هیچ‌گاه پیمان صلحی میان این دوکشور امضا نشد.

وضع دو کره نسبتاً به همان وضع سابق ماند. این جنگ بر روی هم خرابیها و خسارات و تلفات فراوان به بار آورد و بسیاری از تأسیسات صنعتی و شهرها در ضمن آن ویران شد. تلفات نیروهای سازمان ملل و کره جنوبی به ۷۴۰۰۰ کشته (۵۴۲۴۶ آمریکایی) و ۲۵۰۰۰۰ زخمی (۱۰۳۲۸۴ آمریکایی) و ۸۳۰۰۰ (اکثر آمریکایی) مفقودالاثر و اسیر رسید. تعداد کشته شدگان و زخمیان چینی ۹۰۰۰۰ تن و کره شمالی نیز ۵۲۰۰۰ تن بوده‌است. در ضمن حدود ۴۰۰۰۰۰ غیرنظامی نیز در طی این جنگ کشته شدند.

پس از پایان جنگها، دولت کره شمالی با استفاده از منابع سرشار از این سرزمین دست به اجرای برنامه‌های وسیعی برای صنعتی سازی و ترمیم کشور زد. با کمک چینیها و روسها خطوط آهن و کارخانه‌ها از نو ساخته شدند. برنامه پنج ساله‌ای که در سال ۱۹۵۸اعلام گشت با مشکلاتی رو به رو شد درسال ۱۹۶۰ برنامه‌ای برای صنعتی کردن بیشتر کشور اعلام شد.

در ۱۹۶۱ کره شمالی پیمانهای نظامی با شوروی و چین منعقد ساخت. کره شمالی بارها به علت حضور سربازان آمریکایی در کشور کره جنوبی، پیشنهاد برای مذاکرات اتحاد دو کره را رد کرده‌است.

8-16-اختلافات مرزي

8-17-گروه هاي مسلح داخلي(گرروه هاي شبح نظامي)

8-18-گروه ها و احزاب مخالف دولت(گروه هاي سياسي يا شبه نظامي)

9-توان نظامي و نيرو هاي مسلح
«ارتش خلق کره» نامی برای مجموعه کارکنان مسلح نظامی کره شمالی است. این ارتش پنج شاخه دارد. بنا بر اعلام وزارت خارجه آمریکا، کره شمالی دارای چهارمین ارتش بزرگ جهان، با ۱٫۲۱ میلیون خدمه مسلح است و ۲۰٪ مردان ۱۷–۵۴ ساله در زمره نیروهای مسلح عادی هستند. کره شمالی بالاترین درصد خدمه مسلح نسبت به هر کشور دیگری در جهان را داراست. به ازای هر ۲۵ نفر یک سرباز در این کشور موجود است.

کره شمالی همچنین دارای بزرگترین نیروهای ویژه و نیز بزرگترین ناوگان زیردریایی در جهان است.

9-1-نيروها و سازمان هاي دولتي

9-2-نيرو ها و سازمان هاي امنيتي

9-3-جنگ افزار ها

9-4-جنگنده,بمب افکن و رهگير,بالگرد,هواپيما هاي ترابري

جنگنده:

بمب افکن و رهگير:

بالگرد:

هواپيما هاي ترابري:

9-5-ناو,ناوچه,ناو هواپيما بر

ناو:

ناوچه:

ناو هواپيما بر:

9-6-سلاح هاي سبک(تفنگ,مسلسل,موشک ضد تانک,نارنجک اندازو....)

تفنگ:

مسلسل:

موشک ضد تانک:

9-7-سلاح هاي سنگين (توپخانه,توپ ضد هوايي,خمپاره انداز)

9-8-رادار ها و پدافن هوايي(سامانه هاي ضد هوايي)
9-9-موشک(بالستيک,هوا به هوا,هوا به سطح,ساحل به دريا,اژدر,کروز,ضد کشتي)
9-10-پهپاد ها
9-11-خودرو ها و زره پوش ها(تانک,نفربرو...)
9-11-رزمايش ها
9-12-فرماندهان,سرلشکران,رهبران
9-12-مراکز نظامي


10-سطح آموزش و توليد علم
در برخی از کشورهای پیشرفته‌ی دنیا، شرکتی نماد صنعت خودروسازی آن کشور به شمار می‌رود، در ایالت متحده فورد، در آلمان فولکس واگن و در ژاپن تویوتا این نقش را ایفا می‌کنند. اما شرایط صنعت خودروسازی کره‌ی شمالی چگونه است، با زومیت همراه باشید.



در کشور کره‌ی شمالی، شرکت خودروسازی پیونگ وا موتورز (Pyeonghwa Motors) که زیر نظر رژیم کیم جونگ در حال فعالیت است، نماد خودروسازی این کشور محسوب می‌شود. شرکت یاد شده مدل‌های محدودی را در کارخانه‌ای واقع درشهر بندری نمپو در ساحل غربی کره‌ی شمالی تولید می‌کند. فروشگاه مرکزی این شرکت در پیونگ یانگ قرار دارد. بازدیدکنندگان می‌توانند ضمن بازدید از محصولات و تست سواری خودرو، لوازم یدکی را نیز از این فروشگاه تهیه کنند.

آندری آبراهامیان، محقق شرکت خصوصی Choson Exchange که در زمینه‌ی حمایت از کارآفرینان کره‌ی شمالی فعالیت دارد، در جریان بازدید خود از نمایشگاه شرکت خودروسازی پیونگ وا کاتالوگ ۲۵ مدل از خودروهای تولیدی این شرکت را در اختیار وب‌سایت مشبل قرار داده است.



کاتالوگ یکی از محصولات شرکت خودروسازی پیونگ وا

در این کاتالوگ‌ها، مشخصات فنی مانند میزان مصرف سوخت و حداکثر سرعت دو مدل از خودروهای تولیدی این شرکت با نام‌های "Cuckoo" و "Land of Korea" آمده است. باوجود نام این خودروها، قدرت تولیدی آن‌ها بسیار پایین است. در حقیقت قدرتمندترین نمونه‌ی تولیدی این شرکت قدرتی بالغ بر ۸۰ اسب بخار را تولید می‌کند. در حالی که قدرت تولیدی تویوتا کمری، پرفروش‌ترین خودروی ایالات متحده ۱۷۸ اسب بخار است. اما بیش از هر عامل دیگر، خلاء زیبایی و استایل در این خودروها احساس می‌شود. طراحی تعدادی از خودروها از روی محصولات کیا و فولکس واگن کپی شده و باقی آن‌ها از طراحی بسیار ساده و پیش پا افتاده‌ای بهره می‌برند.

آبراهامیان می‌گوید:

اگر پارکینگی را با ۱۰ دستگاه خودرو در نظر بگیریم، حداقل ۲ دستگاه از آن‌ها جزو محصولات پیونگ وا خواهد بود.

قیمت خودروهای این شرکت در بازه‌ی ۱۰ هزار تا ۳۰ هزار دلار قرار می‌گیرد و به نظر می‌رسد بسیاری از این محصولات با مجموعه‌ی قطعات پیش‌ساخته (CKD) تولید شده‌اند؛ قطعاتی که از زمان تاسیس پیونگ وا در اختیار آن قرار دارد. در آن زمان خودروهای این شرکت بر اساس مدل‌هایی از فیات و شرکت خودروساز چینی موسوم به Shuguang یا SG Automotive تولید می‌شدند.


شرکت پیونگوا موتورز در سال ۱۹۹۹ و با مشارکت کلیسای وحدت (Unification Church) کره‌ی جنوبی و کمپانی Ryonbong General که توسط دولت کره شمالی اداره می‌شود، تاسیس شد. نام این شرکت در زبان کره‌ای به معنای "صلح" است.
رورند سان میونگ مون (Reverend Sun Myung Moon)، رهبر کلیسای وحدت و از مخالفان کمونیسم، این مشارکت را به عنوان راهکاری برای ایجاد صلح بین کره‌ی شمالی و کره‌ی جنوبی می‌دانست. رابطه‌ی این دو کشور از زمان تقسیم شبه‌جزیره‌ی کره بعد از جنگ جهانی دوم به صورت پیوسته دچار تنش بوده است.

سال ۲۰۱۳ در پی ناکامی این شرکت از لحاظ فروش و سودآوری، کلیسا مالکیت کامل شرکت را به کره‌ی شمالی واگذار کرد. از آن زمان تا کنون بدست آوردن اطلاعات در مورد این شرکت، مانند سایر موارد موجود در کره‌ی شمالی، بسیار دشوار شده است. حتی اطلاعات رسمی کمی نیز در مورد شرکت منتشر می‌شود و بازدیدکنندگان اجازه تهیه‌ی گزارش از آن را ندارند.

اما ظاهرا وسعت فعالیت‌های این شرکت بسیار کم است. براساس اطلاعات منتشر شده توسط آبراهامیان، به گفته‌ی یکی از کارکنان نمایشگاه، شرکت پیونگ وا سال گذشته ۱۶۰۰ دستگاه خودرو تولید کرده است. در سال ۲۰۱۱ دفتر کره‌ی جنوبی این شرکت خودروساز تعداد خودروهای تولیدی آن را ۱۴۵۰ دستگاه اعلام کرده بود.




سایمون کاکرل (Simon Cockerell)، مدیر یکی از شرکت‌های مسافرتی کره‌ی شمالی موسوم به Koryo Tours می‌گوید:

در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد از خودروهای در حال تردد در پیونگ یانگ محصول شرکت پیونگ وا هستند. در شهرهای دیگر این رقم پایین‌تر است. اما در حالت کلی استفاده از محصولات این شرکت بسیار متداول است.

در حالی که تبلیغ خودروهای این شرکت در بیلبوردهای سراسر کشور دیده می‌شود، اما بسیاری از مردم کره‌ی شمالی تنها می‌توانند آرزوی داشتن این خودروها را داشته باشند. چرا که نه تنها بیشتر جمعیت کره‌ی شمالی در فقر زندگی می‌کنند، رژیم حاکم نیز قوانین بسیار سخت گیرانه‌ای در خصوص مالکیت خودروهای شخصی دارد. اگر چه از نظر بازدیدکنندگان کره‌ی شمالی ترافیک پیونگ یانگ در سال‌های گذشته افزایش زیادی داشته، اما کماکان تعداد وسایل نقلیه‌ی موجود در این کشور بسیار کم است.

برنامه‌های موشکی و هسته‌ای

کره شمالی دارای برنامه‌های موشکی و هسته‌ای است.

کره شمالی در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ میلادی، آزمایش‌های هسته‌ای را در عمق زمین در شمال کشور انجام داد.

10-1-دانشگاه ها
10-2-مدارس ,آموزش عمومي ,سطح سواد
10-3-توليد علم
10-4-نانوتکنولوژي
10-5-هوا و فضا
10-6-پزشکي
10-7-هسته اي
10-8-رايانه و نرم افزار
10-9-زمين شناسي و زيست شناسي
10-10-المپياد هاي علمي
10-11-دانشمندان
10-12-اختراعات و اکتشافات
10-13-اساتيد دانشگاه ها
10-14-دستاورد هاي علمي


11-پزشکي و سلامت
پزشکان فرانسوی سالها کیم جونگ ایل رهبر سابق کره شمالی و دیگر مسئولان این کشور را مداوا می کردند.

به گزارش انتخاب٬ به نقل از روزنامه فرانسوی لوفیگارو، چند تن از پزشکان فرانسوی اذعان کرده اند که از بیش از پانزده سال پیش مسئولان کره شمالی را مداوا و جراحی کرده اند.

در بهار سال دوهزار و چهار تماس تلفنی عجیبی با پروفسور ایو بوان(این نام مستعار برای حفظ اسرار پزشکی انتخاب شده است) برقرار شد.

این جراح مغز و اعصاب که از اولین پزشکان فرانسوی بود معالج مسئولان بلندپایه کره شمالی است ؛ می گوید :«سازمانهای اطلاعاتی فرانسه تصور می کردند که من لوله ای از خون کیم جونگ ایل رهبر کره شمالی را در اختیار دارم و تصورشان این بود که او ایدز گرفته است». ماجرا از اوایل دهه 1990 اغاز شده بود و به کو یونگ هی همسر سوگولی کیم جونگ ایل مربوط می شد.این زن به سرطان مبتلا بود.

اطرافیان او از پزشکان فرانسوی درخواست کرده بودند به دلایل امنیتی یک طبقه کامل از بیمارستان تخلیه شود.

دکتر ایو بوان می گوید:«انان حاضر بودند پول کل طبقه را بدهند اما من مخالفت کردم.» جراح بازنشسته فرانسوی چند سال بعد باردیگر این بازیگر سابق را قبل از انکه در موسسه کوری در پاریس به علت عود کردن بیماری اش بمیرد، جراحی کرد.

همسر سابق کیم جونگ ایل در سال دوهزار و چهار به طور محرمانه به پاریس انتقال یافته بود.

رژیم کمونیستی در ازای پاداش به دکتر بوان وی را مدام به پیونگ یانگ دعوت می کرد تا او به مشاوره پزشکی بپردازد.

وی چهار بار به همراه خانواده اش به کره شمالی رفت.

در ان شهر او در هتلی اقامت می کرد که از طریق راهروهایی زیر زمینی اش ارتباطی مستقیم به اپارتمانهای دیکتاتور کره شمالی وجود داشت.

او می گوید:« سپس هر بار که مشکلی پیش می امد، کره ای ها با من تماس می گرفتند تا دریچه قلب دریافت کنم یا به انان هپارین بدهم.» تماسها از طریق چو ایل نماینده سوئیس در سازمان ملل در ژنو برقرار می شد.

سوئیس کشوری است که هم نقش گاوصندوق را برای کره ای ها ایفا می کند و هم نقش دریچه ای به سوی جهان.

چو ایل که به خوبی به زبان فرانسوی تکلم می کند ، ارتباطهایی با شماری از جراحان فرانسوی در ان شهر برقرار کرد.

این جراحان به اطلاعات محرمانه مهمی در خصوص وضع سلامت رهبر کره شمالی دست یافته بودند.

فرانسوا زاویه رو رئیس بخش جراحی مغز و اعصاب بیمارستان سنت آن در پاریس در اواخر اکتبر دوهزار و هشت به کره شمالی سفر کرده بود.

وی در ان زمان اذعان کرده بود کیم جونگ ایل سکته مغزی کرده است.

وی سپس گفته بود حال رهبر کره شمالی بهتر شده و قادر خواهد بود کشور را رهبری کند.

فرانسوا زاویه رو از دوستان نزدیک به برنار کوشنر وزیر خارجه وقت فرانسه نیز بود و هر دو در گذشته در سازمان پزشکان بدون مرز فعالیت کرده بودند.

هر بار که رهبر کره شمالی یا یکی از نزدیکانش مشکل جسمانی پیدا می کردند، پزشکی فرانسوی به پیونگ یانگ اعزام می شد.

در ماه نوامبر هزار و نهصد و نود و یک، کیم ایل سونگ، بنیانگذار کره شمالی و پدر کیم جونگ ایل دچار عارضه ای قلبی شده بود.

چو ایل پس از انکه با مخالفت سوئیس مواجه شد، از متخصصان قلب فرانسوی در شهر لیون تقاضای کمک کرد.

یکی از متخصصان بیهوشی می گوید:«او روزی با نشان دادن نوار قلب بیماری که به قلب مصنوعی نیاز داشت ، پیش ما آمد.

وی افزود: انان به ما گفتند که این نوار به یکی از شخصیتهای مهم کره شمالی مربوط می شود.»

ده روز بعد، متخصص بیهوشی، یک جراح و همسرش و یکی از پرستاران عازم پیونگ یانگ شدند درحالی که چو ایل انان را در این سفر همراهی می کرد.

نخستین مسئله غافلگیر کننده این بود که در فرودگاه ژنو، ده چمدان بزرگ که روی انها برگه چمدان دیپلماتیک چسبانده شده بود، به همراه بارهای انان قرار گرفت.

چمدان دیپلماتیک در سفرهای بین المللی هرگز مورد بازرسی قرار نمی گیرد.تیم پزشکی بعدا محتوای این چمدانها را کشف کرد.

در این محموله سیصد و پنجاه دستگاه محرک قلب به ارزش کلی حدود 650 هزار یورو قرار داشت.

دکتر بوان می گوید :«رژیم به این شکل مجازاتها را دور می زند تا بتواند تجهیزات و داروهای نادر را به کشور منتقل کند.» اعضای این تیم پس از انکه پانزده قلب مصنوعی در بدن نظامیان جوان کار گذاشتند، مطلع شدند که قرار است روز بعد بیماری سالمند را جراحی کنند.

بر روی تخت اتاق عمل بیماری قرار داشت که روی چشمانش عینکی با شیشه های شکسته گذاشته بودند تا صورتش شناسایی نشود.

انان پس از بازگشت به فرانسه اطمینان یافتند که این فرد ، کیم ایل سونگ بود. وزارت امور خارجه فرانسه از دکتر بوان خواست که درخواست کره جنوبی را تایید کند .

کره جنوبی اطلاع داده بود شماری از جراحان خارجی در پیونگ یانگ برای مداوای رهبر کره شمالی حضور یافته اند.

کره شمالی نیز به پاس خدمات انان به هریک کیفی پر از وون ( واحد پول کره شمالی) دادند.

متخصص بیهوشی می گوید ما هر شب مجبور بودیم از فروشگاههایی که ما را به انجا منتقل می کردند خرید کنیم و در مجموع معادل هفتصد یورو جنس خریدیم.

وی می گوید برای همسرش عطری محلی خریداری کرد. چند سال بعد، کیم جونگ ایل هنگام اسب سواری به زمین افتاد و از ناحیه سر دچار شکستگی شد و خونریزی مغزی کرد.

جراحی از پاریس به کره شمالی انتقال یافت تا در خصوص احتمال جراحی اظهار نظر کند. این جراح می گوید:« دو دیپلمات کره شمالی به مطب من امدند و مدعی شدند که یکی از دانشمندان بزرگ کشورشان بسیار بیمار است.

دیگری نیز گفت نتایج سی تی اسکن را در پیونگ یانگ جا گذاشته است و تلاش کرد نتایج ان را برایم ترسیم کند.

این ترفندی برای حفظ هویت بیمارشان بود.ین جراح پس از عزیمت به پیونگ یانگ هرگز بیمار را ندید و فقط تصاویر سی تی اسکن جلوی او گذاشته شد.

پزشک فرانسوی در نهایت تشخیص داد که جراحی لازم نیست.

اما خانواده کیم جونگ ایل از این تشخیص رضایت پیدا نکرد و سپس دو جراح دیگر از لیون به پیونگ یانگ منتقل شدند و همان نظر را دادند.

البته هیچ یک از پزشکان نمی دانستند که پزشکان دیگری قبل از انها این تشخیص را داده است.

چند سال بعد، یکی از پزشکان شهر لیون، بار دیگر به پیونگ یانگ احضار شد و این بار خاطره ای تلخ تر از این سفر به یاد دارد.

وی می گوید: من دوازده بیمار را از ناحیه مغز جراحی کردم بدون انکه هویت بیمارانم را بدانم.

کره ای ها سپس اجازه دادند همسرش به فرانسه بازگردد اما او یک هفته دیگر مجبور شد درکره شمالی بماند.

او می گوید: من در این مدت دلهره زیادی داشتم زیرا به خوبی خاطره ناپدید شدن شماری از اتباع ژاپنی را در دهه 1970 در کره شمالی در ذهن داشتم. روابط میان محافل پزشکی فرانسوی و کره شمالی یک طرفه نیست.پاریس پایتختی است که رژیم کمونیستی به ان توجه خاصی دارد.

به گزارش تحلیلی انتخاب٬ یکی از جراحان پاریسی می گوید :« مدام دیپلماتهای کره شمالی با من تماس می گیرند تا من دعوتنامه های پر کنم که در ان اعلام کنم یکی از مسئولان کشورشان برای درمان در پاریس به روادید نیاز دارد.» معمولا این روادید را کنسولگری فرانسه در پکن صادر می کند.

وزارت کشور فرانسه که از این رفت و امدها اطلاع پیدا کرده بود، سازمانهای مخفی فرانسوی را موظف کرد این بیماران کره ای ارزشمند را تحت نظر قرار دهند.»

کیم جونگ نام سی و هفت ساله پسر بزرگتر رهبر پیشین کره شمالی در اکتبر دوهزار و هشت به پاریس سفر کرد.

یکی از پزشکان پاریسی می گوید او همانند پدر و پدربزرگش مشکلات قلبی دارد. کیم جونگ نام پس از تحصیل در سوئیس به خوبی فرانسوی صحبت می کند.

این درحالی است که جان کونگ سونگ دختر عموی کیم جونگ نام و خواهر زاده کیم جونگ ایل برای تحصیل به پاریس رفته بود.

او در ماه اوت دو هزار و شش رسما خودکشی کرد.این دختر بیست و نه ساله ظاهرا از بازگشت به کره شمالی امتناع می کرد.

پزشکان فرانسوی و کارشناسان امنیتی سکوت محتاطانه ای درباره علت این مرگ اختیار کرده اند.

11-1-سلامت عمومي و واکسينه
11-2-خدمات درماني و بيمه
11-3-بيمارستان ها و مراکز درماني
11-4-پزشکان


12-راه و ترابري

12-1-راه آهن
12-2-فرودگاه(داخلي و خاجي)
12-3-راه هاي زميني
12-4-راه هاي دريايي