گروه نرم افزاری آسمان






قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

چهارشنبه، ۲ مرداد ۱۳۹۲

بخش اول ـ تشکیلات
ماده۱ـ در اجرای اصل یکصد و هفتاد و سوم (۱۷۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به منظور رسیدگی به شکایات، تظلّمات و اعتراضات مردم نسبت به مأموران، واحد‌ها و آیین ‌ نامه ‌‌های دولتی خلاف قانون یا شرع یا خارج از حدود اختیارات مقام تصویب ‌ کننده، دیوان عدالت اداری که در این قانون به اختصار «دیوان» نامیده می‌‌ شود زیرنظر رئیس قوه ‌ قضائیه تشکیل می‌‌ گردد.
ماده۲ـ دیوان در تهران مستقر است و متشکل از شعب بدوی، تجدیدنظر، هیأت عمومی و هیأتهای تخصصی می‌‌ باشد. تشکیلات قضائی، اداری و تعداد شعب دیوان با تصویب رئیس قوه قضائیه تعیین می‌‌ شود.
تبصره ـ رئیس دیوان عدالت اداری می‌‌ تواند پیشنهادات خود را به رئیس قوه قضائیه ارائه نماید.
ماده۳ـ هر شعبه بدوی دیوان از یک رئیس یا دادرس علی ‌ البدل و هر شعبه تجدیدنظر از یک رئیس و دو مستشار تشکیل می‌‌ شود. شعبه تجدیدنظر با حضور دو عضو رسمیت می‌‌ یابد و ملاک صدور رأی، نظر اکثریت است. آراء شعب تجدیدنظر دیوان قطعی است.
تبصره ـ چنانچه جلسه شعبه تجدیدنظر با حضور دو عضو رسمیت یابد و هنگام صدور رأی اختلاف نظر حاصل شود، یک عضو مستشار توسط رئیس دیوان به آنان اضافه می‌‌ شود.
ماده۴ـ قضات دیوان با حکم رئیس قوه قضائیه منصوب می‌‌ شوند و باید دارای ده ‌ سال سابقه کار قضائی باشند. در مورد قضات دارای مدرک کار‌شناسی ارشد یا دکترا در یکی از گرایشهای رشته حقوق یا مدارک حوزوی همتراز، داشتن پنج سال سابقه کار قضائی کافی است.
تبصره۱ـ قضاتی که حداقل پنج سال سابقه کار قضائی در دیوان دارند از شمول این ماده مستثنی می‌‌ باشند.
تبصره۲ـ رئیـس دیوان عدالت اداری می‌‌ تواند قضات واجد شرایط را به رئیس قوه قضائیه پیشنهاد نماید.
ماده۵ ـ رئیس دیوان، رئیس شعبه اول تجدیدنظر دیوان نیز می‌‌ باشد و به تعداد مورد نیاز، معاون و مشاور خواهد داشت. وی می‌‌ تواند برخی اختیارات خود را به معاونان تفویض نماید.
ماده۶ ـ به ‌ منظور تسهیل در دسترسی مردم به خدمات دیوان، دفا‌تر اداری دیوان در محل دادگستری یا دفا‌تر بازرسی کل کشور در هر یک از مراکز استان‌ها تأسیس می‌گردد. این دفا‌تر وظایف زیر را به ‌ عهده دارند:
الف ـ راهنمایی و ارشاد مراجعان
ب ـ پذیرش و ثبت دادخواست‌ها و درخواستهای شاکیان
پ ـ ابلاغ نسخه دوم شکایات یا آراء صادر شده از سوی دیوان در حوزه آن دفتر که از طریق نمابر یا پست الکترونیکی یا به هر طریق دیگری از دیوان دریافت کرده ‌‌اند.
ت ـ انجام دستورات واحد اجرای احکام دیوان در حوزه مربوط به آن دفتر
ماده۷ـ دیوان می‌‌ تواند به تعداد مورد نیاز کارشناسانی از رشته ‌‌های مختلف که حداقل دارای ده ‌ سال سابقه کار اداری و مدرک کار‌شناسی یا بالا‌تر باشند، به ‌ عنوان مشاور دیوان داشته باشد.
در صورت نیاز هریک از شعب به مشاوره و کار‌شناسی، به درخواست شعبه یا به تشخیص رئیس دیوان، کار‌شناس مشاور توسط رئیس دیوان به شعبه معرفی می‌‌ شود. در این صورت کار‌شناس پس از بررسی موضوع، نتیجه را به ‌ طور مکتوب به شعبه ارائه می‌‌ کند تا در پرونده درج شود. قاضی شعبه با ملاحظه نظر وی مبادرت به صدور رأی می‌‌ نماید.
تبصره ـ حقوق و مزایای مشاورینی که در اجرای ماده (۹) قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۲۵/۹/۱۳۸۵ منصوب شده ‌‌اند مطابق مقررات زمان انتصاب محاسبه و پرداخت می‌‌ شود.
ماده۸ ـ هیأت عمومی دیوان با شرکت حداقل دوسوم قضات دیوان به ریاست رئیس دیوان و یا معاون قضائی وی تشکیل می‌‌ شود و ملاک صدور رأی، نظر اکثریت اعضای حاضر است.
تبصره ـ مشاوران و کار‌شناسان موضوع ماده (۷) این قانون می‌‌ توانند با دعوت رئیس دیوان بدون داشتن حق رأی، در جلسات هیأت عمومی شرکت کنند و در صورت لزوم نظرات کار‌شناسی خود را ارائه نمایند.
ماده۹ـ واحد اجرای احکام دیوان زیر نظر رئیس دیوان یا معاون وی، انجام وظیفه می‌‌ نماید که از تعداد کافی، دادرس اجرای احکام، مدیر دفتر و کارمند برخوردار است.
تبصره ـ برای دادرسان اجرای احکام، داشتن حداقل ده سال سابقه قضائی و یا پنج سال سابقه قضائی با داشتن مدرک کار‌شناسی ارشد یا دکترا در رشته ‌‌های حقوق و الهیات (گرایش فقه ومبانی حقوق اسلامی) یا همتراز حوزوی آن لازم است.