گروه نرم افزاری آسمان






در حاشيه : حزب سوم و کاند يداهاى مستقل


اغلب ،ايالات متحده را بعنوان يک سيستم 2 حزبى مى شناسند. عملأ نيز چنين است: هر سال از سال
1852 ، يا يک دمکرات و يا يک جمهورى خواه در کاخ سفيد بوده است. همزمان ، کشور انبوهى از احزاب
سوم و اقليت را در طول سالها بيرون داده است. براى مثال، 58 حزب در لااقل يک برگه راى ايالتى در طى
انتخابات رياست جمهورى 1992 نماينده داشتند. در ميان اينها احزاب گمنامى چون حزب خون سرد، حزب
نگاه به عقب ، ممنوعيت نيومکزيکو، شهروندان مستقل تيش و ماليات دهندگان ورمانت بودند.
بطور کلى، احزاب سوم در حول و حوش يک مسئله مشخص و يا يک سرى موارد معينى شکل مى گيرند.
آنها معمولأ وقتى يک رهبر با جذبه را دارند، قد بلند مى کنند. بيشتر آنها ، با قبول اينکه رياست جمهورى
از دسترس بدور است، بدنبال يک سکويى برای رساندن نگرانى ها و موضوعات اجتماعى سياسى شان
به اطلاع عموم هستند .
تئودور روزولت: موفق ترين نامزد حزب سوم اين قرن، ، تئودور روزولت جمهورى خواه ، رئيس جمهور سابق
27 درصد آرا را ربود. جناح پيشرو و حزب ,4 ، بود. حزب پيشرو يا حزب بول موس او در انتخابات 1912
جمهورى خواه که از رئيس جمهور ويليام هاوارد تافت که روزولت اورا به عنوان جانشين خود انتخاب کرده
بود، دلزده شده بود از روزولت خواست که بدنبال نامزدى حزب در سال 1912 باشد. او اين کار را کرد، و در
يک سرى ا ز انتخابات دوره مقدماتى تافت را شکست داد. با اين حال تافت زير بناى حزب را کنترل مى
کرد و موفق به تضمين نامزدى خود شد.
پشتيبانان روزولت از آن پس از حزب خارج شده و حزب پيشرو را تشکيل دادند. روزولت که خود را گوزن
اهلى ( که ا سم حزب نيز از آن آمده بود) مى ناميد، موضوع مبارزاتى خود را تنظيم ونظارت " داد و ستد
هاى بزرگ "، رأى زنان، ماليات بردرآمد تدريجى، کانال پاناما و حفظ منابع طبيعى قرار داد. کوشش او جهت
شکست تافت کافى بود. او با تقسيم راى جمهورى خواهان کمک به انتخاب دمکرات وودرو ويلسون کرد .
سوسياليست ها: حزب سوسياليت نيز در سال 1912 به اوج خود رسيد و 6 درصد آرا عمومى را کسب
بيش از 900 هزار رأى در آن سال، با اختصاص دادن مبارزه خود بر (Debs) کرد. کانديد دائمى يوجين دبز
سر مواردى چون مالکيت جمعى صنايع ارتباطات و حمل ونقل، ساعات کار کوتاهتر و پروژه هاى کار
عمومى جهت افزايش استخدام، به خود اختصاص داد. دبز - جهت آشوب به پا کردن در طى جنگ جهانى
اول به زندان افتاد و از درون سلول خود در سال 1920 به مبارزه انتخاباتى ادامه داد ولى نه او و نه هيچيک
از جانشينان او هرگز قادر به کسب نتايج سال 1912 نشدند.
رابرت لا فولت: ديگر عضو حزب پيشرو، سناتور رابرت لا فولت بود که درانتخابات سال 1924
توانست 16.6 در صد آرا را برنده شود. لا فولت، که مدتهاى زيادى قهرمان زارعين و کارگران صنايع و
دشمن تند و تيز صنايع بود، عامل موثر تشکيل مجدد حرکت " پيشرو " پس از جنگ جهانى اول بود. لا
فولت، پشتيبانى آراى زارعين و کارگران و نيز سوسياليست ها و نيز باقيمانده هاى حزب بول موس
روزولت در مبارزه انتخاباتى خود از ملى کردن راه آهن و صنايع طبيعى کشور سخن گفت. او همچنين
پشتيبان قوى ماليات بيشتر بر طبقه مرفه و حق معامله بستن جمعى بود. عليرغم تعداد زياد در برخى
مناطق، او فقط توانست آراى قطعى ايالت خود ويسکانسين را کسب کند.
هنرى والاس: حزب پيشرو د رسال 1948 خود را مجددأ نوسازى کرده و هنرى والاس، وزير اسبق
کشاورزى و معاونت رياست جمهورى فرانکلين روزولت را نامزد انتخاباتى نمود. او که به مدت کوتاهى وزير
بازرگانى هرى ترومن بود پس از مخالفت با موضع استوار ترومن عليه اتحاد شوروى، از کاربرکنار شد.
موضع 1948 والاس مخالفت با جنگ سرد، طرح مارشال و داد و ستدهاى بزرگ بود. او همچنين جهت
پايان دادن به تبعيض نژادى عليه سياهان و زنان، به مبارزه پرداخت. او از حداقل دستمزد پشتيبانى کرده و
خواستار ا ز بين بردن کميته فعاليت هاى غير آمريکائى مجلس بود .کوتاهى او در رابطه با رد افکارحزب
2 , کمونيست آمريکا، که پشت نويسى نام او را کرده بودند ، محبوبيت او را خدشه دار کرده و اوفقط به 4
در صد آرا دست يافت.
ديکسى کرات: همان درصد نيز توسط حزب ديکسى کرات يا حقوق ايالت، که تحت رهبرى فرماندار
کاروليناى جنوبى استروم تورموند بود، بدست آمد. ديکسى کرات ها ، همچون پيشروها، در سال 1948 از
دمکرات ها شاخه شدند. با اين وجود مخالفت آنها از خط مشى هاى جنگ سرد ترومن سرچشمه نمى
گرفت بلکه بيشتر مربوط به نظرات حقوق مدنى او بود. هدف اصلى حزب، گرچه بر حسب " حقوق ايالت
ها " تعريف شده بود، ادامه تفکيک نژادى و قوانين " جيم کرو " که از آن حمايت مى کرد، بود.
جرج والاس: آشوب هاى نژادى و اجتماعى دهه 1960 ، کمک به آوردن جرج والاس، يک فرماندار طرفدار
تفکيک نژادى جنوب، به صحنه بود .والاس تا پايان به حملات شديد خود عليه حقوق مدنى، ليبرال ها و
دولت فدرال ادامه داد. او با بنيانگذارى حزب مستقل آمريکا در سال 1968 ، مبارزات خود را از مونتگومرى
13 در صد کل آرا رياست جمهورى را به خود اختصاص داد. , آلاباما اداره کرد و 5
اچ راس پرو: هر حزب سومى در جستجوى بهره گيرى از نارضايتى عموم در مورد احزاب اصلى و دولت
فدرال مى باشد، گرچه فقط چندى از آنها در تاريخ معاصر اين احساسات به شدت انتخابات سال 1992
بود. پرو يک سرمايه گذار بى نهايت ثروتمند اهل تگزاس ، با مهارت پيام عقل سليم اقتصادى و مسئوليت
مالى خود را به طيف گسترده اى از مردم آمريکا رساند.
با طعنه و کنايه به رهبران مملکت و ساده جلوه دادن پيام اقتصادى خود به شکلى ساده فهم ، پرو
مشکل زيادى در جلب توجه رسانه هاى عمومى نداشت. سازمان مبارزاتى او،" ما متحد ايستاده ايم "
اساسأ توسط داوطلبان اداره شد و از دارائى او تامين مى شد. (United We Stand)
بسيارى، بدون تنفر از ثروت عظيم او، موفقيت بازارى پرو و همچنين آزادى که اين ثروت براى او مهيا کرده
تا از نزديک شدن به گروه هاى معين جهت جمع آورى پول براى مبارزات استفاده کند، تحسين کردند .
پرو در ماه جولاى از مبارزه کنار کشيد. او با ورود مجدد به انتخابات نزديک يک ماه بعد، 19 ميليون رأى
کسب کرد که تا به آن روز بالا ترين مقدار رأى بود که يک کانديداى حزب سوم و نيز دوم نسبت به آراى
1912 که روزولت از روى درصد مجموع آراء بدست آورده بود، مى بود.