گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۱۲۲


آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست