گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۴۳۵


هر چند به حلم یار ما جورکش است
لیکن زاری عاشقان نیز خوش است
جان عاشق چون گلستان میخندد
تن میلفرزد چو برگ گوئی تبش است