گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۴۵۶


یک چشم من از روز جدائی بگریست
چشم دگرم گفت چرا گریه ز چیست
چون روز وصال شد فرازش کردم
گفتم نگریستی نباید نگریست