گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۱۸۸۷


رو ای غم و اندیشه خطا می‌گوئی
از کان وفا چرا جفا می‌گوئی
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا می‌گوئی