گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳


گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی
روی عاشق چنین مزعفر نبدی
گر آنکه صدف را غم گوهر نبدی
بگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی