گروه نرم افزاری آسمان






رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳


گوئی که مگر به باغ رز رشته‌امی
یا بر رخ خویش زعفران کشته‌امی
آن وعده که کرده‌ای رها می‌نکند
ور نی خود را به رایگان کشته‌امی