گروه نرم افزاری آسمان






عقوبت

چو بی هنگام می خواند آن خروسک
گرفتش کد خدای ده، شبانه
برون از خانه اش، در لانه ئی کرد
که وقتی داشت از لانه نشانه
درآن ویرانه می خواند او که ناگاه
درآمد رو به وبردش زلانه
چه بسیار از عقوبت ها ی افزون
که گشتش لغزش خردی بهانه.

سال ۱۳۰۸

تایپ شده توسط پری جلالی پور